De Laatste Brief

La última carta

De Laatste Brief

El mundo brillaba lleno de sonidos más clarosDe wereld scheen vol lichtere geluiden
y un soldado dormía en su impermeableen een soldaat sliep op zijn regenjas.
Soñaba riendo que era pazHij droomde lachend dat het vrede was
porque en su sueño sonó una campanaomdat er in zijn droom een klok ging luiden.

Una bala cayó que no era un pájaroEr viel een kogel die geen vogel was,
no lejos de él, entre hierbas necesariamente calientesniet ver van hem, tussen se warme kruiden.
No se despertó porque la hierba se puso rojaHij werd niet meer wakker want het gras werd rood.
Todo el mundo sabe lo que eso significaEenieder weet wat dat beduid.

Estaba lloviendo y turbulento; luego empezó de nuevoHet regende en woei; toen herbegon
detrás de la línea gris del horizonteachter de grijze lijn der horizon
Los rugidos, bondadosos, los cañoneshet bulderen, goedmoedig, de kanonnen.

Pero de su chaqueta, mientras estaba acostado, élMaar uit zijn jas, terwijl hij liggen bleef,
se liberó lo último que escribióbevrijdde zich het laatst wat hij schreef:
Cariño, la guerra aún no ha comenzadoLiefste, de oorlog is nog niet begonnen.

Texto: Bertus Aafjes
Tekst: Bertus AafjesMúsica: Herman Elegast
Muziek: Herman Elegast