Onze Kliek Van Toen
Het was een rare bende waarover duchtig werd gepraat,
doorlopend na-gestaard.
Niets kon ons minder schelen, al werden wij door de hele straat
voor stapelgek verklaart.
We deelden alles samen en kochten voor ons laatste geld
een schamele deux-cheveau
die droomde van Provence maar het begaf in Fontainebleau.
Een fles goedkope rode wijn bracht de sfeer op gang,
en we bleven praten, vaak uren lang.
Er was elke avond weer wat te doen
bij onze kliek van toen.
Wij kenden nachten vol muziek, dagen zonder brood.
Hadden aan verplichtingen een broertje dood.
Maar bij onze troep was er altijd plaats voor een zielepoot.
We huurden voor een prikje twee kamers in een krot,
vervallen tot en met.
Maar voor geen geld ter wereld wilden we ruilen voor een flat.
De deux-cheveau roest vredig, dient nu als kippenhok
langsheen de weg naar Fontainebleau.
De vrienden werden heren, bepraten zaken van formaat
van achter hun bureau.
Er blijft zo weinig over van wat wij allen stuk voor stuk
zo dolgraag wilden doen
van onze rare bende,
van onze kliek van toen.
Tekst en muziek: L. Van Praet / C. Lemesle
Nuestra camarilla de cuando
Era una banda rara de la que estaban hablando
Continuamente mirado
Nada se preocupaba menos, a pesar de que estábamos todos al otro lado de la calle
para locos
Compartimos todo juntos y compramos por nuestro último dinero
un pobre deux cheveau
que soñaba con Provenza pero fracasó en Fontainebleau
Una botella de vino tinto barato trajo la atmósfera
y seguimos hablando, a menudo durante horas
Había algo que hacer todas las noches
con nuestra camarilla a partir de entonces
Conocíamos noches llenas de música, días sin pan
Tenía obligaciones un hermanito muerto
Pero con nuestra basura, siempre había espacio para un alma
Alquilamos dos habitaciones en un basurero para un trago
caducan a e inclusive
Pero sin dinero en el mundo, queríamos cambiar por un apartamento
El deux-cheveau se oxida pacíficamente, ahora sirve como un gallinero
a lo largo de la carretera a Fontainebleau
Los amigos se convirtieron en caballeros, discutiendo asuntos de tamaño
de detrás de sus escritorios
Tan poco queda de lo que todos tenemos
tanto quería hacer
de nuestra extraña pandilla
de nuestra camarilla desde entonces
Texto y música: L. Van Praet/C. Lemesle