Liesje's poesje
Liesje had een mooie hond
Groot en sterk en heel gezond
Maar, wat ik veel mooier vond
Was haar poesje
Liesje stuurde soms haar kat
Niet zo prettig vond ik dat
Want wat ik veel liever had
Was haar poesje
Toen ik het leerde kennen was 't soms nog een beetje schuw
Maar nu laat het zich verwennen zelfs al streel ik het soms wat ruw
'k Lag met Liesje in het bos
Lekker in het zachte mos
En opeens, wat liep daar los
't Was dat poesje
'k Heb het dadelijk gestreeld
'k Heb er uren mee gespeeld
Nee, ik heb mij nooit verveeld
Met dat poesje
Toen het weer in de buurt was riep ik dikwijls 'poessie mauw'
'k Heb spekje voor je bekje dus poesje, kom maar gauw
'k Denk niet dat ik 't mij ooit bekloeg
Als het weer om aandacht vroeg
Want ik kreeg maar nooit genoeg
Van dat poesje
Oh, ik kreeg maar nooit genoeg
Van die kat
El poema de Liesje
Liesje tenía un hermoso perro
Grande y fuerte y muy sano
Pero, lo que más me gustaba
Era su gatito
A veces Liesje enviaba a su gato
No me parecía agradable eso
Porque lo que prefería mucho más
Era su gatito
Cuando lo conocí, a veces era un poco tímido
Pero ahora se deja consentir incluso si a veces lo acaricio un poco brusco
Estaba con Liesje en el bosque
A gusto en el suave musgo
Y de repente, ¿qué vi suelto?
Era ese gatito
Lo acaricié de inmediato
Jugué con él durante horas
No, nunca me aburrí
Con ese gatito
Cuando volvía a estar cerca, a menudo llamaba 'miau, miau'
Tengo un pedacito de tocino para tu boquita así que gatito, ven pronto
No creo que alguna vez me haya quejado
Cuando buscaba atención de nuevo
Porque nunca me cansaba
De ese gatito
Oh, nunca me cansaba
De ese gato