In de Soep (autobiagrafie)
Wat wij u gaan vertellen stond nog nooit in de gazet
En ook niet in de boekskens, want daar hebben we op gelet
Het kwam niet op televisie en 't zit niet op internet
Er komen meer details in het volgende couplet
Wij spelen nu al zoveel jaren in dezelfde groep
En soms draaide alles wel eens danig in de soep
Want het is een wisselvallig en een ongewoon beroep
Met een minuscuul verschil tussen bis- en boegeroep
Het was de hele tijd niet enkel rozegeur en maneschijn
Want soms hadden we liever ergens anders willen zijn
In Hamburg, Barcelona, in Quebec of Niewegein
Altijd terug opnieuw, als een afgezaagd refrein
Zo hebben we jaren rondgereden in een ouwe bus
Het was daar zeer gezellig, ja het was daar reuze knus
Maar dikwijls hadden we panne en dat was een hele klus
Want niemand hier was opgeleid tot busmechanicus
Op de prachtigste locaties, in het meest vervallen kot
Waren we de vedetten maar ook wel eens de zot
Want wie gaat er nu zingen in een druipsteengrot
Met een gloeiend hete kater en een neus vol snot
Soms hadden we de zaken helemaal niet in de hand
Een stuk van het decor is ooit eens helemaal opgebrand
De pompiers in de coulissen vonden dat toen heel plezant
Want ze dachten dat het allemaal van op voorhand was gepland
Soms wordt er wegens tijdsgebrek geimproviseerd
En wordt de electronica te haastig gesoldeerd
Zo hebben we mogen meemaken dat in het dorpje Weert
De hele rookmachine is geexplodeerd
Vonken, knallen, knetters, there is magic in da house
De hele zaal gehuld in een dikke wiite saus
Wij waren zo ontredderd en volkomen van de kous
Maar het publiek barstte los in een verschrikkelijk applaus
Er zijn ook van die zalen, zogezegd polyvalent
Of drassige landerijen, overspannen door een tent
Daar wil het altijd lukken, daar gebeurt het consequent
Dat de zekeringen springen op het spannendste moment
Ondervinding aan den lijve, heet dat dus in dit geval
Geen paniek, blijf rustig, 't is waarschijnlijk niemendal
't Is een speling van het lot, en wat doet men dan zoal
Wachten op een oplossing, da's 't enige, da's al
"Wachten op een oplossing", zo sprak hij laconiek
Het is hier stikkedonker, zo zonder elektriek
Gelukkig heeft de zaal nogal een goeie akoestiek
Zodat we kunnen verder gaan met de tekst en de muziek
U heeft het al gehoord, ja, wij spelen overal
Bijvoorbeeld in Roskilde op een popfestival
Dat ligt in Denemarken, en wat wil nu het geval
Wij gaven een concert in een overdekte hall
Tussen de Jesus and the Mary Chain en Leonard Cohen
Hoewel ik van die eerste groep niet meer zo zeker ben
Maar toen we moesten beginnen zei een plaatselijke fan:
"Er is veertig man en een paardekop, en ze heten allemaal Sven"
Veertig man en een paardekop, dat was nog geen affront
Vergeleken met het optreden in de Brakke Grond
We deden het daar voor niemand, ja, daar kwam zelfs geen hond
Omdat het grootste deel van het publiek de hoofdingang niet vond
Kwetsuren en verwondingen, acute reumatiek
Kapotte instrumenten, een belabberde techniek
Stinkende loges en een smerige kritiek
En dat allemaal voor het spelen van een beetje muziek
Maar sinds een aantal weken, bij 't begin van de toernee
Hadden we het fantastische en lumineuse idee:
We nemen een konijnenpootje in de koffers mee
Maar het heeft niet mogen baten want sinds een week of twee
Drie, vier, werd het drumstel al gestolen, ging het mengpaneel kapot
Heeft een feestende fanfare de hele voorstelling verbrod
Is het decor al omgevallen, was de kleedkamer op slot
En moesten we ons verkleden in het borstelhok
Ging het voordoek niet meer open, was de technicus vermist
En hebben we ons al zeven keer van voorstelling vergist
Zijn er hele lappen tekst uit ons geheugen gewist...
En la Sopa (autobiografía)
Lo que les vamos a contar nunca estuvo en el periódico
Ni en las revistas, porque nos aseguramos de ello
No salió en la televisión ni está en internet
Más detalles vendrán en el siguiente verso
Llevamos tantos años tocando juntos en la misma banda
Y a veces todo se fue al carajo
Porque es un trabajo impredecible y poco común
Con una delgada línea entre los aplausos y los abucheos
No todo fue color de rosa y felicidad
A veces preferíamos estar en otro lugar
En Hamburgo, Barcelona, Quebec o Niewegein
Siempre volviendo, como un estribillo gastado
Así que pasamos años viajando en un viejo autobús
Era muy acogedor, sí, muy acogedor
Pero a menudo se averiaba y era un gran problema
Porque nadie aquí era mecánico de autobuses
En los lugares más hermosos, en los peores tugurios
Éramos las estrellas pero también los tontos
¿Quién canta en una cueva con estalactitas?
Con una resaca ardiente y la nariz llena de mocos
A veces las cosas se nos iban de las manos
Una parte del escenario una vez se incendió por completo
Los bomberos en el escenario encontraron eso muy divertido
Pensaron que todo estaba planeado de antemano
A veces por falta de tiempo se improvisaba
Y la electrónica se soldaba apresuradamente
Recuerdo cuando en el pueblo de Weert
La máquina de humo explotó por completo
Chispas, explosiones, hay magia en la casa
Todo el lugar envuelto en una densa nube blanca
Estábamos desconcertados y sorprendidos
Pero el público estalló en un aplauso tremendo
También hay salas, supuestamente polivalentes
O campos fangosos cubiertos por una carpa
Siempre sucede que en esos lugares
Los fusibles saltan en el momento más emocionante
Experiencia en carne propia, así se llama en este caso
No hay que entrar en pánico, mantener la calma, probablemente no sea nada
Es un capricho del destino, y ¿qué se hace entonces?
Esperar una solución, eso es todo
'Esperar una solución', dijo de manera lacónica
Aquí está completamente oscuro, sin electricidad
Afortunadamente la sala tiene una buena acústica
Así que podemos seguir con la letra y la música
Como ya han escuchado, tocamos en todas partes
Por ejemplo, en Roskilde en un festival de música pop
Está en Dinamarca, y lo que pasó fue
Damos un concierto en un salón cubierto
Entre Jesus and the Mary Chain y Leonard Cohen
Aunque ya no estoy tan seguro de esa primera banda
Pero cuando íbamos a empezar, un fan local dijo:
'Hay cuarenta personas y un puñado, y todos se llaman Sven'
Cuarenta personas y un puñado, no fue un insulto
Comparado con el concierto en la Brakke Grond
No había nadie, ni siquiera un perro
Porque la mayoría del público no encontró la entrada principal
Lesiones y dolores, reumatismo agudo
Instrumentos rotos, una técnica pobre
Camarines malolientes y críticas sucias
Y todo eso por tocar un poco de música
Pero desde hace unas semanas, al comienzo de la gira
Tuvimos la fantástica y brillante idea:
Llevar un pie de conejo en las maletas
Pero no sirvió de nada porque desde hace un par de semanas
Tres, cuatro, la batería fue robada, la mesa de mezclas se rompió
Una banda de viento arruinó todo el espectáculo
El escenario se cayó, el camerino estaba cerrado con llave
Y tuvimos que cambiarnos en el cuarto de escobas
El telón no se abría, el técnico estaba desaparecido
Y nos equivocamos siete veces con la función
Se borraron grandes partes de la letra de nuestra memoria...