M'r Nemme Doch Nix Mit
Loss mer föhle, dat m'r levve, dat m'r och noch am Levve klääve.
Schnell verjeht die Zick un die Uhr se tickt,
wat vorbei es, es vorbei, kütt nit zoröck.
Loss m'r laache, loss m'r singe, für et Hätzje e Joldstück finge.
Denn et Levve durt doch kein Ewigkeit,
nütz die Zick he op d'r Äd su lang et jeit.
Denn wat han m'r dann, wat han m'r dann zo verliere?!
Kumm un loss m'r uns amüsiere!
Mädche kumm doch ens bei mich bei,
loss de Gläser hell erklinge denn m'r nemme doch nix met.
Wer weiß ov et em Himmel noch jett jitt?!
Loss dä Fruhsenn dä mir irve, he en Kölle niemols stirve,
denn dat künnt am Rhing doch kein Minsch verstonn.
Loss die kölsche Aat och niemols ungerjonn
Nur jett freue, amüsiere un nit immer lamentiere,
keiner weiß wat kütt, ävver hück es hück.
Wat et Lääve jitt dat nemme mir uns met
No Nos Llevamos Nada
Dejemos sentir que vivimos, que aún estamos vivos.
El tiempo pasa rápido y el reloj sigue su curso,
lo que ha pasado, ha pasado, no vuelve atrás.
Dejémonos reír, dejémonos cantar, encontrar un pedacito de oro para el corazón.
Porque la vida no dura una eternidad,
no desperdiciemos el tiempo aquí en la Tierra mientras dure.
¿Qué tenemos entonces, qué tenemos que perder?!
¡Ven y divirtámonos juntos!
Chica, ven a mi lado,
deja que los vasos suenen fuerte porque no nos llevamos nada.
¿Quién sabe si en el cielo aún hay algo más?!
Deja que la mañana nos despierte, aquí en Colonia nunca moriremos,
pues eso no lo entendería nadie a orillas del Rin.
Deja que el espíritu de Colonia nunca se apague.
Solo alegrémonos, divirtámonos y no nos lamentemos siempre,
nadie sabe lo que vendrá, pero hoy es hoy.
Lo que la vida nos da, eso es lo que nos llevamos