Les manigances
La liberté n'est pas de celles que l'on achète
Moi j'ai brûlé bien des années dans cette quête
Elle a résisté, moi j'ai tout tenté
Pour la prendre, mais en vain le vent avait tourné
A ses pieds je suis tombé
Et si j'ai perdu connaissance
Mon vieil orgueil ne m'a pas lâché et je pense
Un jour viendra où fort de mon talent
Je lui ferai le mal que je sais et en attendant
Je manigance,
Je manigance.
Je restais froid en tout lieu en toute circonstances,
J'étais le roi quand à te gâter l'existence,
Entrais d'un seul regard au fond de toi,
Et la nuit dans tes rêves je te glaçais d'effroi
Mais aujourd'hui, pas le temps de t'en expliquer les raisons,
Même si j'ai toujours une dent à disposition,
Le doute est entré là je le sens bien,
Un seul geste suffirait à me priver de mes attraits
Les manigances,
Les manigances.
Ma tête tourne, tourne, et fond dans la nuit ou tantôt je régnais,
Je n'y vois plus rien, rien ni personne.
Et mon coeur sonne résonne d'une vérité que toujours je renais,
De celles qui ne trompent jamais.
La liberté n'est pas de celles que l'on soudoie,
Moi j-y ai cru et je me perds dans ces bras.
De Intriges
De vrijheid is niet iets dat je kunt kopen
Ik heb jaren verbrand in deze zoektocht
Ze heeft weerstand geboden, ik heb alles geprobeerd
Om haar te krijgen, maar tevergeefs, de wind was gedraaid
Aan haar voeten ben ik gevallen
En als ik het bewustzijn verloor
Heeft mijn oude trots me niet losgelaten en ik denk
Een dag zal komen waarop ik, sterk door mijn talent
De schade zal toebrengen die ik kan en intussen
Ik intrigueer,
Ik intrigueer.
Ik bleef koud op elke plek, onder alle omstandigheden,
Ik was de koning als het ging om jouw leven te verpesten,
Met één enkele blik diep in jou,
En 's nachts in je dromen maakte ik je bang van schrik
Maar vandaag, geen tijd om je de redenen uit te leggen,
Ook al heb ik altijd een wraakgevoel klaarstaan,
De twijfel is binnengekomen, dat voel ik goed,
Één gebaar zou genoeg zijn om me van mijn charmes te beroven
De intriges,
De intriges.
Mijn hoofd draait, draait, en smelt in de nacht waar ik ooit regeerde,
Ik zie niets meer, niets of niemand.
En mijn hart klinkt, weerklinkt met een waarheid waar ik altijd weer uit opsta,
Van die waar je nooit op kunt vertrouwen.
De vrijheid is niet iets dat je kunt omkopen,
Ik heb erin geloofd en ik verdwijn in deze armen.