De Bende Van de Bruine Kroeg
We waren met z'n tienen jonger dan twee eeuwen
En we noemden ons de Bende van de Bruine Kroeg
We bleven plakken tot het onderdrukte geeuwen
Want kinderbedtijd kwam voor ons pas 's morgens vroeg
Totdat de eerste brommers naar het bouwvak bromden
Bleven wij discussierend trouw op onze post
Tot ook de laatste vriendenstem van slaap verstomde
En dan was elk probleem ter wereld opgelost
De brouwer had zijn bier speciaal voor ons gebrouwen
En elke vriend van je vriendinnen was jouw vriend
Soms nam er een 'n baan aan omdat hij moest trouwen
Die had z'n tijd bij onze bende uitgediend
Maar dat was bijzaak, al dat amoureus toerisme
Het lijf eist soms z'n tol, maar 't gaat toch om 't verstand
En zo vernietigden wij pratend ieder "isme"
En leefden vrolijk met de koppen in het zand
Wij waren krekels en we hoonden alle mieren
Want een gitaar was goed, een telmasjien verkeerd
Maar toch ons wereldbeeld ging tochten door z'n kieren
Werd onze club door de praktijk gedecimeerd
Opeens ontwaakte tegelijk in alle vrouwen
Een nu-of-nooit-gevoel, een warme nesteldrang
Dan kun je praten over trouwen of nooit trouwen
Maar in de Hof van Eden siste weer de slang
Zo heeft de bende nu zo'n twintig junioren
Die taterend scharrelen rond de tafels van 't terras
Door hun geschreeuw kun je je eigen stem niet horen
Maar wie zegt of dat wat je zei belangrijk was
Want als je kinderen hebt in plaats van argumenten
Verruil je graag principes voor een kinderlach
Je wist het zo verschrikkelijk zeker in de Lente
Gelukkig dat je in de Zomer twijfelen mag
La Pandilla del Bar Marrón
Éramos diez jóvenes menores de dos siglos
Y nos llamábamos la Pandilla del Bar Marrón
Nos quedábamos hasta el bostezo reprimido
Porque la hora de dormir para nosotros llegaba temprano por la mañana
Hasta que las primeras motocicletas zumbaban hacia la construcción
Nos quedábamos fieles a nuestro puesto discutiendo
Hasta que la última voz amiga se callaba por el sueño
Y entonces cada problema del mundo se resolvía
El cervecero había elaborado su cerveza especialmente para nosotros
Y cada amigo de tus amigas era tu amigo
A veces uno conseguía un trabajo porque se iba a casar
Ese había cumplido su tiempo en nuestra pandilla
Pero eso era secundario, todo ese turismo amoroso
El cuerpo a veces cobra su precio, pero se trata de la mente
Y así destruíamos hablando cada 'ismo'
Y vivíamos alegres con la cabeza en la arena
Éramos grillos y nos burlábamos de todas las hormigas
Porque una guitarra estaba bien, una calculadora estaba mal
Pero nuestro mundo se agrietaba por sus fisuras
Nuestro club fue diezmado por la práctica
De repente, todas las mujeres despertaron al mismo tiempo
Un sentimiento de ahora o nunca, un cálido deseo de anidar
Puedes hablar de casarte o no casarte
Pero en el Jardín del Edén volvió a silbar la serpiente
Así que la pandilla ahora tiene unos veinte juniors
Que revolotean charlando alrededor de las mesas de la terraza
Por sus gritos no puedes escuchar tu propia voz
Pero ¿quién dice si lo que dijiste era importante?
Porque si tienes hijos en lugar de argumentos
Cambias gustoso principios por una risa infantil
Estabas tan seguro en la Primavera
Afortunadamente en el Verano puedes dudar