Drie Dagen In A
Het is nu half oktober
Ergens heel vaag nog zomer
Zoals toen, haast geen groen
Maar koper en goud in de bomen
De stad was volgestrooid
Met vogels van alle soort
Voor een feest van dagen na mekaar
Met alles wat daarbij al hoort
Daar zijn we mekaar op 't lijf gelopen
Feestend in oktober
Toen was het afgelopen
Op maandagmorgen stroomde
Regen als tranen van de ramen
En alles was weer heel gewoon
De stoep was schoongemaakt
De paden weer bijgeharkt
De beiaard als voorgoed verstomd
Alleen nog papier op de grond
Jij was allang weer weggegaan
Verderop naar 't water
Ik bleef nog dagen zat en loom
De kater kwam pas later
We zouden 't overdoen
Er was nog zoveel te doen
'k Wist niks van jou
Noch jij van mij
En 't feest was allang weer voorbij
'k Heb je nog teruggezien
Maar 't was al kapot
Misschien had ik al spijt
Was ik je kwijt
En heb je me nooit willen houden
Wat er er nu nog van overblijft
Soms, 's avonds in oktober
Is een gevoel van vage spijt
Maar dat gaat wel over
Het is nu half oktober
Ergens heel vaag nog zomer, zoals toen
Maar koper en goud zijn de bomen
Tres Días En A
Es ahora mediados de octubre
En algún lugar todavía vagamente verano
Como entonces, apenas hay verde
Sino cobre y oro en los árboles
La ciudad estaba repleta
De pájaros de todas las especies
Para una fiesta de días seguidos
Con todo lo que conlleva
Nos cruzamos en el camino
Festejando en octubre
Entonces todo terminó
El lunes por la mañana llovía
Como lágrimas de las ventanas
Y todo volvía a la normalidad
El pavimento estaba limpio
Los senderos recién rastrillados
El carrillón callado para siempre
Solo quedaba papel en el suelo
Tú ya te habías ido hace rato
Más allá, hacia el agua
Yo seguía días atontado y perezoso
La resaca llegó más tarde
Íbamos a repetirlo
Había tanto por hacer
No sabía nada de ti
Ni tú de mí
Y la fiesta ya había terminado hace tiempo
Te volví a ver
Pero ya estaba roto
Quizás ya me arrepentía
Te había perdido
Y nunca quisiste quedarte
Lo que queda ahora
A veces, en las noches de octubre
Es un sentimiento de vago arrepentimiento
Pero eso pasará
Es ahora mediados de octubre
En algún lugar todavía vagamente verano, como entonces
Pero cobre y oro son los árboles