Het Einde Van de Reis (rust)
Hier, dit is het einde van de reis geweest
Na zwaar geschut, eindelijk rust
Geen mens die hier ooit nog komen zal
Want dit is 't einde van de reis geweest
Eerst nog een knal, en dat was 't eind van ons heelal
Weg zijn de zwartfluwelen bossen
En de dieren in het mos, en de eeuwiggroene zeeen
Weg zijn de dagen vol met kleuren
Ach, wat zou er nog gebeuren
refr.:
Dit is het einde van de reis geweest
Na zwaar geschut, eindelijk rust
Geen mens die hier ooit nog komen zal
Want dit is 't einde van de reis geweest
Eerst nog een knal, en dat was 't eind van ons heelal
Weg is de antracieten hemel
Met daaronder het gewemel van de mieren in de steden
Uit is de liefde en het leven
Ach, wat zou het ook nog geven
refr.
Uit met de oorlogen en stoeten
En de feestelijke groeten aan soldaten, legers, leuzen
Uit met gevangenen en knechten
Ach, wat schreeuw je nog om rechten
refr.
El fin del viaje (resto)
Aquí, este ha sido el final del viaje
Después de las armas pesadas, finalmente descansar
Ningún hombre que vuelva a venir aquí
Porque este ha sido el final del viaje
Primero una explosión, y ese fue el fin de nuestro universo
Se han ido los bosques de terciopelo negro
Y las bestias en el musgo, y los mares perennes
Atrás quedaron los días llenos de colores
Bueno, ¿qué pasaría después?
refr
Este ha sido el final del viaje
Después de las armas pesadas, finalmente descansar
Ningún hombre que vuelva a venir aquí
Porque este ha sido el final del viaje
Primero una explosión, y ese fue el fin de nuestro universo
Se ha ido el cielo antracita
Con bajo el estruendo de las hormigas en las ciudades
Fuera es amor y vida
Bueno, ¿qué daría?
Refr
Fuera con las guerras y procesión
Y los saludos festivos a los soldados, ejércitos, consignas
Fuera con prisioneros y sirvientes
¿Qué gritas por los derechos?
Refr