395px

Een eiland

Deolinda

Uma ilha

Já não me embalam as ondas
Do mar e as ondas
Do mar eu guardei

Pus na gaveta onde escondo
Coisas que não ouso
Mostrar a ninguém

Tudo o que eu escondo de ti
Estoura com estrondo em mim
São ondas, muitas ondas
Tantas ondas a forçar
É um mar que tu nem sonhas
Só quem sonha, vê o mar

Já nem me embala o balanço
Do vento e o balanço
Do vento eu deixei
Junto à gaveta onde as ondas
Dispersam as coisas que eu nunca juntei

Tudo o que eu escondo de ti
Estoura com estrondo em mim
E o vento e as ondas
Com o vento a puxar
Vão crescendo, vão revoltas
Só quem sonha, vê o mar

Os nossos corpos deitados
Na cama molhados
E areia no chão

Vão embalados na ideia
Que a vida perfeita
Não tem salvação

E esta esperança em mim
Não é bonança em ti
E voltas, damos volta
E mais voltas sem chegar
À gaveta que nos mostra
Uma ilha ao acordar

Een eiland

De golven wiegen me niet meer
Van de zee en de golven
Van de zee heb ik bewaard

Ik stopte het in de lade waar ik verberg
Dingen die ik niet durf
Aan iemand te tonen

Alles wat ik voor jou verberg
Barst met een knal in mij
Het zijn golven, veel golven
Zoveel golven die duwen
Het is een zee die je niet eens droomt
Alleen wie droomt, ziet de zee

De schommelingen wiegen me niet meer
Van de wind en de schommelingen
Van de wind heb ik losgelaten
Bij de lade waar de golven
Verspreiden de dingen die ik nooit heb samengevoegd

Alles wat ik voor jou verberg
Barst met een knal in mij
En de wind en de golven
Met de wind die trekt
Groeien ze, worden ze woest
Alleen wie droomt, ziet de zee

Onze lichamen liggen
In bed, nat
En zand op de vloer

Ze worden gewiegd in het idee
Dat het perfecte leven
Geen redding heeft

En deze hoop in mij
Is geen kalmte in jou
En we draaien, draaien rond
En nog meer draaien zonder te komen
Bij de lade die ons toont
Een eiland bij het ontwaken

Escrita por: Pedro Da Silva Martins