Miouno
Wer daz elend bauen wil,
Der heb sich auf und sei mein gesel
Wol auf sant jacobs strassen,
Zwei par schuech, der darf er wol,
Ein schüssel bei der flaschen.
Ein breiten hut den sol er han
Und an mantel sol er nit gan
Mit leder wol besetzet,
Es schnei odere wehe
Der wint, daz in die luft nicht netzet.
Miouno
Quien quiera construir la desgracia,
Que se levante y sea mi compañero
En el camino de Santiago,
Dos pares de zapatos, eso necesitará,
Una llave junto a las botellas.
Un sombrero ancho deberá llevar
Y un abrigo no debe faltar
Forrado bien de cuero,
Nieva o sopla
El viento, que no lo toque en el aire.