Veel Nacht Weinig Maan
het was al laat met weinig maan
ik liep naar huis genoeg gedaan
mijn warme bed mijn lieve lief
en morgen vrolijk verder
uit een portiek sprak ze me aan
ik had haar daar niet eens zien staan
want zij was zwart en er was veel nacht
ze vroeg of ik haar nog kende
ik keek haar aan zag haar gezicht
in het weinige lantaarnlicht
nou nee niet echt eerlijk gezegd
zou ik het zo niet weten
het glinsteren van zilverpapier
haar ogen een beetje weg van hier
ze lachte wat en zei me
dat ze mij niet was vergeten
veel nacht en weinig maan
veel nacht en weinig maan
we gingen naar dezelfde school
leerden dezelfde apekool
maar ik was ouder
zij zat een aantal klassen lager
maar ik moest haar kennen ga maar na
de enige zwarte in de straat
dat valt toch op in zo'n nette buurt
die tuintjes die garages
veel nacht en weinig maan
veel nacht en weinig maan
ik herinnerde me vaag
die straat weer met een rozenhaag
om ieder tuintje en op de stoep
een zwart meisje met vlechten
een klein zwart meisje op een fiets
en ergens klopte er iets niet
haar pa en ma die waren wit
dus dat waren niet de echte
veel nacht en weinig maan
veel nacht en weinig maan
we stonden daar ik keek haar aan
haast even oud nu het kan vreemd gaan
en niet eerlijk en niet goed
we zeiden tot ziens het beste
toen ik nog omkeek zag ik niets
geen vlechten meer geen roos geen fiets
een vlammetje in een portiek
dat spoedig uit zou waaien
veel nacht en weinig maan
veel nacht en weinig maan
Mucha Noche Poca Luna
Era tarde con poca luna
caminaba a casa, suficiente hecho
mi cálida cama, mi amor querido
y mañana seguir feliz
Desde un portal me habló
ni siquiera la había visto ahí
porque ella era negra y había mucha noche
me preguntó si aún me recordaba
La miré, vi su rostro
en la escasa luz de la farola
pues no, no realmente, honestamente dicho
no lo sabría así
el destello del papel plateado
sus ojos un poco lejos de aquí
rió un poco y me dijo
que no me había olvidado
mucha noche y poca luna
mucha noche y poca luna
íbamos a la misma escuela
aprendimos la misma tontería
pero yo era mayor
ella estaba en un par de grados más abajo
pero debía conocerla, compruébalo
la única negra en la calle
llama la atención en un vecindario tan ordenado
esos jardines, esas cocheras
mucha noche y poca luna
mucha noche y poca luna
recordaba vagamente
esa calle con un seto de rosas
en cada jardín y en la acera
una niña negra con trenzas
una niña negra en una bicicleta
y algo no encajaba
su papá y mamá eran blancos
así que no eran los verdaderos
mucha noche y poca luna
mucha noche y poca luna
estábamos allí, la miré
casi de la misma edad ahora, las cosas pueden ser extrañas
e no honestas y no buenas
nos dijimos adiós, lo mejor
cuando miré hacia atrás no vi nada
ni trenzas, ni rosas, ni bicicleta
una llama en un portal
que pronto se apagaría
mucha noche y poca luna
mucha noche y poca luna