Como Era Bonito
Como era bonito, como era bonito
Como era lindo ser bem-vindo numa terra com paixão
Sem ilusão, destruição e sem guerra
O people desperta, enquanto o mundo vai caindo
Se destruindo, se explodindo
Enquanto as pessoas vão-se rindo
Adquirindo material no seu perfeito encaixe
O que a boca pouco faz, com que o planeta se vá a baixo
Eu acho que não relaxo enquanto isso acontecer
Muitas pessoas mandam fora o que os outros não têm para comer
Até quando vais fazer, pensa bem nisso
A vida dá voltas e o que não gostas pode ser o teu bem mais preciso
É um aviso, que eu realizo, e necessito também
Muita gente passa fome e não são apenas cem
Alguém percebe esta vida? Quem consegue percebe-la?
A gente caga na escola e muitos putos querem tê-la
E eu estou a vê-la bazar, como frio no verão
Vejo mendigo que é amigo boy a dormir no chão
E não vejo a solução para isso mudar
Muita gente trabalha no duro
Muita gente anda a brincar
Eu quero ver o mundo brilhar
Como a lamparina do génio
Mas hoje em dia porcaria
Faz com que não respire oxigénio
Há mais de um milénio talvez, agora já não
Agora e no futuro respiramos puro alcatrão
Pulmão enfraquece
Dia após dia, ano após ano
Tens muita sorte se daqui a um século encontrares um humano
Mano, reclamo, por esta vida mal organizada
Vejo bacanos com quase tudo
E bacanos sem mesmo nada
De algibeira furada, calça rasgada, mas alerta
Gente esfomeada, cansada e que ataca na altura certa
Pois se a fome aperta, tu tens de te safar
Nunca a passei mas também não a quero passar.
Se gritar, mudar alguma coisa, gritarei
Dou de frosques como robin dos bosques
E aos pobres darei porque
Como era bonito que a vida fosse um mar de rosas
Composta por alegria, muita poesia e prosas
Sem manobras perigosas, ideias luminosas
People com saídas sem medidas rigorosas
Como era bonito que a vida fosse um festa
Estar com pessoal amado
Por de lado quem não presta
Então tu entra nesta, mano e sai da tua
Uma boa ação acredita fica mais bonita a rua
Sol e calor, vão dando cor
Para um avida mais desperta
40 Graus para nós é o auge
Para idosos é morte certa
Mano acorda, desperta para a vida
Pois ela é refletida em becos sem saída
Se achas que a vida está fodida
Mantém a cabeça erguida
E mantém a esperança
Sei que a espera é fodida
Mas quem espera sempre alcança
Sei que a life é uma fiança que não podemos pagar
Temos que trabalhar e suar para alguma coisa ganhar
O planeta está a rebentar
Como uma bomba atómica
Eu vejo gente a chorar pela crise económica
Cómica, à politica, que dá a critica cínica, típica
Que diz alcançar a solução especifica
A crise sofre um deslize e dá indícios de avançar
Uns poupam para o que é preciso
Outros só pensam em gastar
Então passo a perguntar, quando é que isto acaba?
São tantos os ignorantes que antes disso o céu desaba
Caso não saibas a terra está em vias de extinção
Se não sabes o porque, pergunta á população
Daqueles que dão opinião menos adequada
Aos que dizem que isto e fachada e que o mundo já não é nada
Essa ideia está errada por mais que não pareça
O mundo tem muito para mostrar mete isso na tua cabeça
Sei que um dia com certeza a tua ideia vai mudar
Porque o mundo só vai a baixo se não conseguirmos segurar
Como era bonito que a vida fosse um mar de rosas
Composta por alegria muita poesia e prosas
Sem manobras perigosas, ideias luminosas
People com saídas sem medidas rigorosas
Como era bonito que a vida fosse uma festa
Estar com pessoal amado, por de lado quem não presta
Então tu entra nesta
Mano e sai da tua
Uma boa ação acredita
Fica mais bonita a rua
Hoe Mooi Het Was
Hoe mooi het was, hoe mooi het was
Hoe fijn het was om welkom te zijn in een land vol passie
Zonder illusie, vernietiging en zonder oorlog
Het volk ontwaakt, terwijl de wereld om hen heen valt
Zichzelf vernietigend, zich opblazend
Terwijl de mensen blijven lachen
Materiaal vergaren in hun perfecte pasvorm
Wat de mond nauwelijks doet, terwijl de planeet ten onder gaat
Ik denk niet dat ik kan ontspannen zolang dit gebeurt
Veel mensen gooien weg wat anderen niet hebben om te eten
Tot wanneer ga je dit doen, denk daar goed over na
Het leven draait rond en wat je niet leuk vindt kan je grootste goed zijn
Het is een waarschuwing, die ik besef, en die ik ook nodig heb
Veel mensen lijden honger en het zijn er niet slechts honderd
Iemand begrijpt dit leven? Wie kan het begrijpen?
We geven geen moer om school en veel jongeren willen het hebben
En ik zie het verdwijnen, als kou in de zomer
Ik zie een dakloze vriend die op de grond slaapt
En ik zie geen oplossing om dit te veranderen
Veel mensen werken hard
Veel mensen spelen de clown
Ik wil de wereld laten stralen
Als de lamp van de geest
Maar tegenwoordig is het rommel
Die ervoor zorgt dat ik geen zuurstof kan inademen
Al meer dan een millennium misschien, nu al niet meer
Nu en in de toekomst ademen we puur teer
De longen verzwakken
Dag na dag, jaar na jaar
Je hebt veel geluk als je over een eeuw nog een mens tegenkomt
Bro, ik klaag over dit slecht georganiseerde leven
Ik zie gasten met bijna alles
En gasten zonder zelfs maar iets
Met een versleten zak, gescheurde broek, maar alert
Hongerige mensen, moe en die op het juiste moment aanvallen
Want als de honger toeslaat, moet je jezelf redden
Ik heb het nooit meegemaakt, maar ik wil het ook niet meemaken.
Als schreeuwen iets verandert, zal ik schreeuwen
Ik vlucht als Robin Hood
En ik geef aan de armen omdat
Hoe mooi het was dat het leven een zee van rozen was
Bestaat uit vreugde, veel poëzie en proza
Zonder gevaarlijke trucs, lumineuze ideeën
Mensen met uitwegen zonder strenge regels
Hoe mooi het was dat het leven een feest was
Samen met geliefden
En de mensen die niet deugen aan de kant zetten
Dus kom hierheen, bro, en verlaat je eigen
Een goede daad, geloof me, maakt de straat mooier
Zon en warmte, geven kleur
Voor een leven dat meer ontwaakt
40 graden is voor ons de top
Voor ouderen is het een zekere dood
Bro, word wakker, ontwaak voor het leven
Want het wordt weerspiegeld in doodlopende steegjes
Als je denkt dat het leven verrot is
Houd je hoofd omhoog
En houd de hoop vast
Ik weet dat wachten kut is
Maar wie wacht, die wint altijd
Ik weet dat het leven een borg is die we niet kunnen betalen
We moeten werken en zweten om iets te verdienen
De planeet staat op het punt te barsten
Als een atoombom
Ik zie mensen huilen om de economische crisis
Komisch, de politiek, die de cynische kritiek geeft, typisch
Die zegt de specifieke oplossing te bereiken
De crisis maakt een slippertje en geeft aanwijzingen om vooruit te gaan
Sommigen sparen voor wat nodig is
Anderen denken alleen maar aan uitgeven
Dus ik vraag me af, wanneer eindigt dit?
Er zijn zoveel onwetenden dat de hemel voor dat instort
Als je het niet weet, de aarde is op weg naar uitsterven
Als je niet weet waarom, vraag het de bevolking
Van degenen die minder geschikte meningen geven
Aan degenen die zeggen dat dit schijn is en dat de wereld niets meer is
Die gedachte is verkeerd, hoe het ook lijkt
De wereld heeft veel te bieden, stop dat in je hoofd
Ik weet dat op een dag je idee zeker zal veranderen
Want de wereld gaat alleen ten onder als we het niet kunnen vasthouden
Hoe mooi het was dat het leven een zee van rozen was
Bestaat uit vreugde, veel poëzie en proza
Zonder gevaarlijke trucs, lumineuze ideeën
Mensen met uitwegen zonder strenge regels
Hoe mooi het was dat het leven een feest was
Samen met geliefden, en de mensen die niet deugen aan de kant zetten
Dus kom hierheen
Bro, en verlaat je eigen
Een goede daad, geloof me
Maakt de straat mooier