Beweging
Wanneer de spinnen sterven aan de struiken
en lege schalen schuren langs de grond
de vogels onderweg zijn naar het zuiden
als het grijs zich heeft vermengd met bruin en brons,
Dan schrijden, mager, flard en vaag
de nekken lang, de handen laag in lompen
scharen bonte bedelaars, zangers, vloekers, gokkers
en vermomden
over de wijde horizon
over de grenzen naar de zon.
Mijn woorden werden hier verdraaid
mijn daad ontkleed van absolute waarde
mijn handelingen uitvergroot
mijn vrijheid werd vertrapt door blinde paarden
ik paste niet in hun systeem
men bouwde muren om mij heen,
Maar als na sneeuw en ijs, de wereld groen kleurt
de eerste lauwe wind het land verwent
de bloemen in het veld hun geur verspreiden
dan staan wij op, ons reisdoel is bekend.
Dan schrijden, mager, flard en vaag
de nekken lang, de handen laag in lompen
scharen bonte bedelaars, zangers, vloekers, gokkers
en vermomden
over de wijde horizon
over de grenzen naar de zon.
Al wordt mijn woord steeds weer verdraaid
mijn daad ontkleed van absolute waarde
mijn handelingen uitvergroot
mijn vrijheid vertrapt door blinde paarden
al pas ik niet in hun systeem
al bouwd' men muren om ons heen,
Toch schrijden, mager, flard en vaag
de nekken lang, de handen laag In lompen
scharen bonte bedelaars, zangers, vloekers, gokkers
en vermomden
over de wijde horizon
over de grenzen naar de zon.
Movimiento
Cuando las arañas mueren en los arbustos
y los cuencos vacíos raspan por el suelo
los pájaros están de camino al sur
cuando el gris se ha mezclado con marrón y bronce,
Entonces avanzan, flacos, desgarrados y vagos
los cuellos largos, las manos bajas en harapos
multitudes de mendigos, cantantes, maldicientes, jugadores
y disfrazados
sobre el horizonte amplio
sobre los límites hacia el sol.
Mis palabras fueron torcidas aquí
mi acción despojada de valor absoluto
mis actos exagerados
mi libertad pisoteada por caballos ciegos
no encajaba en su sistema
construyeron muros a mi alrededor,
Pero cuando después de la nieve y el hielo, el mundo se vuelve verde
el primer viento tibio acaricia la tierra
las flores en el campo esparcen su aroma
entonces nos levantamos, nuestro destino de viaje es conocido.
Entonces avanzan, flacos, desgarrados y vagos
los cuellos largos, las manos bajas en harapos
multitudes de mendigos, cantantes, maldicientes, jugadores
y disfrazados
sobre el horizonte amplio
sobre los límites hacia el sol.
Aunque mi palabra una y otra vez sea tergiversada
mi acción despojada de valor absoluto
mis actos exagerados
mi libertad pisoteada por caballos ciegos
aunque no encaje en su sistema
aunque construyan muros a nuestro alrededor,
Aún así avanzan, flacos, desgarrados y vagos
los cuellos largos, las manos bajas en harapos
multitudes de mendigos, cantantes, maldicientes, jugadores
y disfrazados
sobre el horizonte amplio
sobre los límites hacia el sol.