Keren Dat Ik Aan Je Denk (indachtig Jules de Corte)
De keren dat ik aan je denk
Zie ik een groene vallei
En op een koele veranda
Ontwaar ik jou van opzij
Zittend in de schaduw
Ik zie ook weleens staan
Samen met de honden
Starend naar de oceaan
En strakjes zal het herfst zijn
Dan heb je dat gebroken licht
Met af en toe een mistgordijn
Alzo een mytisch vergezicht
Althans, zo stel ik mij dat voor
De keren dat ik aan je denk
En de tjiftjaf hoor
Jouw hemels paradijs
's Winters door het achterland
Door de sneeuw, door de kou
Ver van huis, maar eenmaal thuis
Komt er rook uit de schouw
's Avonds speel je Schubert
Daarna warm bij het vuur
Met de honden aan je voeten
Lezend tot het late uur
En als het dan weer lente is
Doch laat ik zwijgen, mon ami
Alleen nog een bekentenis
Het betreft mijn fantasie
Niet altijd zingt de tjiftjaf
De keren dat ik aan je denk
En ook vraag ik mij soms af:
Denk je ook wel eens aan mij
Dat zou ik "wel eens willen weten"
Pensar en ti (en memoria de Jules de Corte)
Las veces que pienso en ti
Veo un valle verde
Y en un porche fresco
Te veo de costado
Sentada en la sombra
A veces te veo parada
Junto a los perros
Mirando al océano
Y pronto será otoño
Entonces tendrás esa luz quebrada
Con ocasionalmente una cortina de niebla
Así, una vista mítica
Al menos, así me lo imagino
Las veces que pienso en ti
Y escucho al mosquitero
Tu paraíso celestial
'En invierno por el campo
A través de la nieve, del frío
Lejos de casa, pero una vez en casa
Sale humo de la chimenea
Por la noche tocas a Schubert
Luego te calientas junto al fuego
Con los perros a tus pies
Leyendo hasta tarde
Y cuando llega la primavera de nuevo
Pero dejaré de hablar, mi amigo
Solo una confesión más
Se trata de mi fantasía
No siempre canta el mosquitero
Las veces que pienso en ti
Y a veces me pregunto:
¿También piensas en mí?
Me gustaría 'saberlo bien'