395px

Malentendido

Dimitri Van Toren

Misverstand

Ontkleed ben ik een mager kaasgewrocht
waarin de zilte knoken ruikbaar knakken;
pollen winters gras drinken het vocht
uit holtes, die te kort waren gebakken.

Een opgebroken ton van beenderduigen,
van zeen en zenuwen geknoopt, behangen
met gelijmd antiek en dunne, bleke slangen
waaruit het hart zijn lauwe dronk moet zuigen.

Waar is de ziel? Zwaait zij nog touw op touw
tussen bewierde dingen in mijn buik
die juttersbuidel vol van ongebruik?
Mijn ziel was een gezichteloze vrouw

doch vele tijden gingen na die tijd voorbij
toen zij kon bovenkolken uit mijn longen
wanneer de schemergeuren binnendrongen
totdat ik zong alsof zij zong in mij.

Vaak, opgestoten tot mijn schedeldak,
nam zij mijn oogappels in beide handen
om te zien, of brak tussen mijn tanden
naar buiten met haar zachte achtervlak.

Vergeefs heb ik mijn ziel zo liefdevol gehaat,
haar hoofd met as van mijn verbrande zinnen
bestrooid: zij snikt wellicht daarbinnen
met in haar handen mijn gelaat.

Malentendido

Desnudo soy un magro montón de queso
en el que los huesos salados crujen audiblemente;
los copos de hierba invernal absorben la humedad
de cavidades que fueron horneadas demasiado poco.

Un barril desmantelado de huesos,
de tendones y nervios atados, adornado
con antigüedades pegadas y delgadas, pálidas serpientes
de las cuales el corazón debe succionar su tibio trago.

¿Dónde está el alma? ¿Aún se balancea de cuerda en cuerda
entre cosas enredadas en mi vientre
como un saco de saqueador lleno de desuso?
Mi alma era una mujer sin rostro

pero muchos tiempos pasaron después de ese tiempo
cuando podía burbujear desde mis pulmones
cuando los olores crepusculares se infiltraban
hasta que cantaba como si ella cantara en mí.

A menudo, elevándose hasta mi techo craneal,
ella tomaba mis globos oculares en ambas manos
para ver, o se rompía entre mis dientes
saliendo con su suave parte trasera.

En vano he odiado a mi alma tan amorosamente,
rociando su cabeza con cenizas de mis pensamientos quemados:
quizás ella solloza dentro de sí
con mi rostro en sus manos.

Escrita por: