Opleving V
Boven honderd duizend vragen
en principes van graniet
klamp je vast onder mijn vleugels
laat je dragen door mijn lied
is het zo vreemd
is het zo raar
dat ik bloemen voor jou meebreng
bloemen voor een zondagsvriend
is dat zo raar
bloemen die de zon uitpuilen
's nachts als kinderen kunnen huilen
om jou, en mij
Was jouw berg vroeger lichtend
nu is het een traag restant
beklommen door herinneringen
als een prent-briefkaart uit zwitserland
de avond valt
de zee die stijgt
overmorgen of wanneer dan ook
er komt een tijd, misschien pas als de wereld terugdraait
dat men het eindelijk begrijpt
dus laat mij jou nu vergezellen
laat ze al hun vragen stellen
klamp je vast onder mijn vleugels.
Renacimiento V
Más de cien mil preguntas
y príncipes de granito
te aferras bajo mis alas
deja que mi canción te lleve
¿Es tan extraño?
¿Es tan raro?
que te traiga flores
flores para un amigo de domingo
¿Es eso tan raro?
flores que rebosan de sol
por la noche cuando los niños pueden llorar
por ti, y por mí
¿Era tu montaña antes resplandeciente
ahora es un lento remanente
escalado por recuerdos
como una postal de Suiza
la noche cae
el mar que sube
pasado mañana o cuando sea
llegará un momento, tal vez cuando el mundo retroceda
que finalmente lo entiendan
déjame acompañarte ahora
deja que hagan todas sus preguntas
aférrate bajo mis alas.