Stedeling
Als je nu gaat
uit deze kleffe stad
weet je morgen
hoe eenzaam gisteren was
hoeveel
ogen af en aan
afstand nemend
blind konden voorbijgaan
Als je nu gaat
naar dat land met houten huisjes
als je nu gaat
zijn de wegen nog voor jou
nu de nacht
de kleuren heeft geroofd
nu de stilte is gaan zwijgen
in jouw hoofd
Aan jou
maakte niemand woorden vuil
je was voor hen
niet eens komma,
je bent een woord
wat niet bestaat
je bent een sleutel
die niet past, je bent alleen
Maar al is jouw dag
's-middags al zinloos
al is de avond
irritant
toch hou je vreselijk
van de nacht
die uitzicht geeft op weer
een nieuwe dag.
Ciudadano de la ciudad
Si te vas ahora
de esta pegajosa ciudad
mañana sabrás
cuán solitario fue ayer
cuántos
ojos de aquí para allá
tomando distancia
podían pasar desapercibidos
Si te vas ahora
a ese país con casitas de madera
si te vas ahora
los caminos aún son para ti
ahora que la noche
ha robado los colores
ahora que el silencio ha callado
en tu mente
Para ti
nadie ensuciaba palabras
para ellos
ni siquiera eras una coma,
eres una palabra
que no existe
eres una llave
que no encaja, estás solo
Pero aunque tu día
sea sin sentido desde la tarde
aunque la noche
sea molesta
de todas formas amas
la noche
que te da vista a
un nuevo día.