Terug Naar Teveel Om Op Te Noemen
jij was het die mij meenam
jij was diegene
die mij vermengde
met het leven buiten
lopend door de stille
elektriese velden
dans van het voorjaar
over de zoete gewalste aarde
waar lage bosbessestruiken
ritselden en kraakten
waar alles leefde
en op het punt stond om uit te lopen
waar jonge berkebomen
evenals het vlierhout
ook voorzichtig
aan de winter waren ontkomen
terug naar teveel om op te noemen
ik had het kunnen weten
als een zwerfsteen tuin ik rond
rol ik naar jouw
gevlekte salamanders
duizend distelvlinders
parasollenzwammen
in een landelijk buiten
overal speeltuin
het land van de boeren
jij wees op een klein wonder
op een soort den
die in de winter
zijn naalden verliest
maar bij het begin van de lente
ik heb het gezien
grijs-groene naalden
waaierden uit een grafisch landschap
daarachter overspoelde
een overvloed van kleuren
tere-witte-roze-rode-wilde kersenbloesem
tot berstens toe gevuld
stond ook de magnolia
een schoner wit-lila, zelfs tot paars toe
was ondenkbaar
terug naar teveel om op te noemen
ik had het kunnen weten
als een zwerfsteen tuin ik rond
rol ik naar jouw
frambozen en amandelen
aardvlooien en mieren
groenvinken en merels
in een landelijk buiten
overal speeltuin
het land van de boeren
laten we tuinieren
hark de tuinen aan
leg je hoofd in het gras
eet wat paardesla
in een landelijk buiten
overal speeltuin
het land van de boeren
Regreso a Demasiado Para Mencionar
fuiste tú quien me llevó
fuiste aquel
que me mezcló
con la vida exterior
caminando por los tranquilos
campos eléctricos
danza de la primavera
sobre la dulce tierra enrollada
donde los arbustos de arándanos bajos
susurraban y crujían
donde todo vivía
y estaba a punto de florecer
donde los jóvenes abedules
también como el saúco
habían escapado cuidadosamente
al invierno
regreso a demasiado para mencionar
podría haberlo sabido
como una piedra errante, vagabundeaba
rodaba hacia tus
salamandras moteadas
mil mariposas cardo
setas de sombrilla
en un campo rural
en todas partes un parque infantil
la tierra de los granjeros
señalaste un pequeño milagro
en un tipo de pino
que en invierno
pierde sus agujas
pero al comienzo de la primavera
lo vi
agujas gris-verdosas
se desplegaron desde un paisaje gráfico
detrás de eso se desbordó
una abundancia de colores
flores de cerezo salvaje blanco-rosado-rosado-pálido
hasta reventar
también estaba la magnolia
un blanco-lila más hermoso, incluso hasta morado
era inimaginable
regreso a demasiado para mencionar
podría haberlo sabido
como una piedra errante, vagabundeaba
rodaba hacia tus
frambuesas y almendras
pulgas de tierra y hormigas
verdecillos y mirlos
en un campo rural
en todas partes un parque infantil
la tierra de los granjeros
vamos a jardinear
rastrilla los jardines
recuesta tu cabeza en el césped
come un poco de achicoria
en un campo rural
en todas partes un parque infantil
la tierra de los granjeros