Vrede
Komt er een duif van honderd pond
met een olijfboom in zijn klauwen
bij mijn oren met zijn mond
vol van korenzoete vrouwen
vol van kirrende verhalen
hoe de oorlog is verdwenen
en herhaalt ze honderd malen:
alle malen zal ik wenen
Sinds ik mij zo onverwacht
in een taxi had gestort
dat ik in de nacht een gat
naliet dat steeds groter wordt
sinds mijn zacht betraande schat
droogte blozend van ellende
staan bleef, zo bleef stilstaan dat
een keisteen ketste in haar lenden
ben ik te dicht droog van vel
om uit te zweten in gebeden
kreukels knijpend evenwel
en 'vrede' knarsend, 'vrede' 'vrede'
Kom vanavond met verhalen
hoe de oorlog is verdwenen
en herhaal ze honderd malen:
alle malen zal ik wenen
De Liefde is een stinkend wonder
van onthoofde wulpsigheden
als ik voort moet leven zonder
vrede, godverdomme, vrede
want het scheurende geluid
waar ik van mijn lief mee scheidde
schrikt mij nu het bed nog uit
waar wij soms in dromen beiden
dat de oorlog van weleer
wederkeert op vilten voeten
dat we, eigenlijk al niet meer
kunnend alles, toch weer moeten
liggen, rennen en daarnaast
gillen in elkanders oren
zo wanhopig dat wij haast
dromen ons te kunnen horen
Kom vanavond met verhalen
hoe de oorlog is verdwenen
en herhaal ze honderd malen:
alle malen zal ik wenen.
Paz
Viene una paloma de cien libras
con un olivo en sus garras
junto a mis oídos con su boca
llena de mujeres dulces como el trigo
llena de historias susurrantes
de cómo la guerra ha desaparecido
y las repite cien veces:
todas las veces lloraré
Desde que me lancé inesperadamente
en un taxi
que dejé un agujero en la noche
que cada vez se hace más grande
desde que mi tesoro suavemente lloroso
se quedó paralizado de vergüenza
se quedó tan inmóvil que
una piedra rebotó en sus caderas
estoy tan seco de piel
que no puedo sudar en oraciones
apretando arrugas sin embargo
y 'paz' rechinando, 'paz' 'paz'
Ven esta noche con historias
de cómo la guerra ha desaparecido
y repítelas cien veces:
todas las veces lloraré
El amor es un milagro apestoso
de lujurias decapitadas
si tengo que vivir sin
paz, maldita sea, paz
porque el sonido desgarrador
con el que me separé de mi amor
me asusta incluso en la cama
donde a veces ambos soñamos
que la guerra del pasado
vuelve sigilosamente
que, aunque ya no podamos
hacerlo todo, debemos hacerlo de nuevo
acostarnos, correr y además
gritar en los oídos del otro
tan desesperados que casi
soñamos con poder escucharnos
Ven esta noche con historias
de cómo la guerra ha desaparecido
y repítelas cien veces:
todas las veces lloraré.