Wanneer Het Allemaal Niet Meer Hoeft
Zeven zomers zonder regen
En ook de winters waren schraal
De prijzen uiteraard schandalig
De kranten schreeuwden harde taal
Maar geen enkele regering
Hoe corrupt en onbevoegd
Zal ik achteraf verwijten
Nu het allemaal niet meer hoeft
Er dreven vlekken op de zeeen
Net zo groot als Engeland
Zo smerig kun je het niet bedenken
Of de wind verstoof de stank
Ja, de lucht was soms ondragelijk
En wie er schuld had daar aan toe
Maar dat we het zo ver lieten komen
Nu het allemaal niet meer hoeft
En dan die middag in november
Er was geen hond op straat te zien
Toen andermaal de aarde trilde
Luidden de klokken kort nadien
Ik zag de lucht in alle kleuren
Er huilden baby's veel te vroeg
Ik voel nog steeds hoe het gebeurde
Nu het allemaal niet meer hoeft
Ik vluchtte lukraak ergens binnen
Ik weet bij God niet meer bij wie
Er keken mensen televisie
Naar een journaal om half drie
Ik zag Parijs, New York en Moskou
En ik wist meer dan genoeg
Ik heb gehuild bij vreemde mensen
Sinds het allemaal niet meer hoeft
Ik rende halfgek het huis uit
Ik dacht aan jou en iedereen
Er was paniek in alle straten
En ook de regen was gemeen
Er vielen grote zwarte druppels
De hele nacht tot 's morgens vroeg
Ik heb allang niet meer geslapen
Sinds het allemaal niet meer hoeft
Zware stormen in Alaska
Er breken dijken in Japan
Levensgrote paddestoelen
Hangen dreigend boven het land
En vrijwel alle grote steden
Staan in brand en even woest
Tiert en bloeit de zwarte handel
Nu het allemaal niet meer hoeft
En ook de dagen die toen volgden
Bracht ik met verbijstering door
Soms in overvolle kerken
Soms in huizen slecht en goor
In gezelschap van fanaten
Fatalistisch opgeschroefd
Door halve gare predikanten
Waarvoor het allemaal niet meer hoeft
Er zijn tal van arrestaties
Rechtspraak in de open lucht
Waar de schijn wordt opgehouden
Die van orde en van tucht
Er gaan verhalen en geruchten
Die ontnemen alle moed
Men hamstert zelfs slaaptabletten
Nu het allemaal niet meer hoeft
Er wordt nu overal geplunderd
Er trekken bendes door het land
Rijdend op gestolen paarden
Met revolvers in de hand
En zij kennen geen genade
Een hand vol eten is genoeg
Om je daarvoor te vermoorden
Nu het allemaal niet meer hoeft
De mensen leven in hun kelders
Als bange dieren in hun hol
Iedere straat, die heeft zijn knokploeg
De hospitaals zijn overvol
En ze sterven zonder uitzicht
Aan een geestelijk bankroet
In ieder huis is revolutie
Nu het allemaal niet meer hoeft
Ik hoor verlaten kinderen huilen
Ik zie chaos en verval
Mensen die massaal verhuizen
En desillusie bovenal
Ik zie duizend jaar ellende
In een dagenlange stoet
Het is met geen pen meer te beschrijven
Nu het allemaal niet meer hoeft
Er zijn massa-executies
Heksenketels in de nacht
En een razend gekke waanzin
Die mij geestelijk verkracht
En met de handen op de oren
Is het zo nog niet genoeg
Smeek ik om het uur en tijdsein
Waarop het allemaal niet meer hoeft
Er zingen mensen in de metro
Zachtjes samem met elkaar
En ik denk aan lang geleden
Het is kerstmis einde jaar
En ik drink voor het eerst weer koffie
En zo waar het doet mij goed
En voor het eerst denk ik aan morgen
Cuando ya no importa más
Siete veranos sin lluvia
Y los inviernos también eran escasos
Los precios, por supuesto, escandalosos
Los periódicos gritaban duras palabras
Pero ningún gobierno
Por más corrupto e incompetente
Les echaré la culpa después
Ahora que ya no importa más
Había manchas en los mares
Tan grandes como Inglaterra
Tan sucias que no puedes imaginarlo
O el viento dispersaba el hedor
Sí, a veces el aire era insoportable
Y quién tuviera la culpa
Pero permitimos que llegara a esto
Ahora que ya no importa más
Y luego esa tarde de noviembre
No había nadie en la calle
Cuando la tierra tembló de nuevo
Las campanas sonaron poco después
Vi el cielo de todos los colores
Lloraban bebés demasiado pronto
Todavía siento cómo sucedió
Ahora que ya no importa más
Huí sin rumbo a algún lugar
No recuerdo con quién
La gente miraba la televisión
Viendo un noticiero a las tres y media
Vi París, Nueva York y Moscú
Y supe más que suficiente
Lloré con extraños
Desde que ya no importa más
Salí corriendo medio loco de la casa
Pensando en ti y en todos
Había pánico en todas las calles
Y la lluvia también era cruel
Caían grandes gotas negras
Toda la noche hasta la madrugada
Hace mucho que no duermo
Desde que ya no importa más
Fuertes tormentas en Alaska
Diques rotos en Japón
Hongos gigantes
Colgando amenazantes sobre la tierra
Y casi todas las grandes ciudades
Están en llamas y tan salvajes
Florecen el comercio negro
Ahora que ya no importa más
Y también los días que siguieron
Los pasé con asombro
A veces en iglesias abarrotadas
A veces en casas malas y sucias
En compañía de fanáticos
Fatalistas exagerados
Por predicadores medio locos
Para quienes ya no importa más
Hay muchas detenciones
Justicia al aire libre
Donde se mantiene la apariencia
De orden y disciplina
Hay historias y rumores
Que quitan toda esperanza
Incluso se acaparan pastillas para dormir
Ahora que ya no importa más
Ahora hay saqueos por todas partes
Bandas recorren el país
Montando en caballos robados
Con revólveres en la mano
Y no tienen piedad
Una mano llena de comida es suficiente
Para matarte por eso
Ahora que ya no importa más
La gente vive en sus sótanos
Como animales asustados en sus madrigueras
Cada calle tiene su grupo de golpeadores
Los hospitales están abarrotados
Y mueren sin esperanza
En bancarrota mental
En cada casa hay revolución
Ahora que ya no importa más
Escucho a niños abandonados llorar
Veo caos y decadencia
Personas que se mudan masivamente
Y sobre todo, desilusión
Veo mil años de miseria
En un desfile de días
Ya no se puede describir con palabras
Ahora que ya no importa más
Hay ejecuciones masivas
Calderos de brujas en la noche
Y una locura furiosa
Que me viola mentalmente
Y con las manos en los oídos
Aún no es suficiente
Ruego por la hora y la señal
Cuando ya no importe más
La gente canta en el metro
Suavemente juntos
Y pienso en tiempos pasados
Es Navidad, fin de año
Y tomo café de nuevo por primera vez
Y de verdad, me sienta bien
Y por primera vez pienso en el mañana