395px

El Anillo Torcido

Dingo

Kreivin Sormus

Täytän musteella pääkalloastiani
Otan sulkakynän ja aloitan tarinani
Kolmihaarainen kynttilänjalka mua valottaa
Vahakynttilä kirjeen sulkee kun on aika lopettaa
Parransänki leuassani rehottaa
Joku tuima aatelismies seinältäni tuijottaa
Hän ei tiedä kuinka on kipeää sisälläni
Sen tietää jos tahtoo hän, joka saa viestini

Sulkakynäni verta kastaa,
vaan hän ei vastaa sairauteeni
Pääkallosinetin vahaan painaa
Kreivin sormus sormessani

Ja joka jumalan aamu on aikaa
Samat asiat kirjoittaa
Kreivin sormuksessa on taikaa
Se aamuisin kahleitaan kolistaa

Kuulin koputuksen ja oven avasin
Pronssikynttelikön valossa miehen tapasin
Korpit kartanon minua varoitti huudoillaan
Hovin sinetit murtuu kun toista liikaa rakastaa
Nyt tomuiseen aamutakkiini taas kietoudun
Ja pitsipaitani suosioon sulkeudun
Saa sulkakynä tunteitani todistaa
Ja kipeys kreivin rintaa jälleen ahdistaa

El Anillo Torcido

Lleno mi cráneo de tinta
Cojo la pluma de ave y comienzo mi historia
Un candelabro de tres brazos me ilumina
Una vela de cera sella la carta cuando es hora de terminar
La barba crece en mi barbilla
Un severo noble me observa desde la pared
Él no sabe lo doloroso que es por dentro
Lo sabe aquel que recibe mi mensaje

Mi pluma de ave se empapa de sangre,
pero no responde a mi enfermedad
El sello de cera en el cráneo presiona
El anillo del conde en mi dedo

Y cada mañana, a la misma hora
Escribe las mismas cosas
El anillo del conde tiene magia
Por las mañanas hace sonar sus cadenas

Escuché un golpe y abrí la puerta
En la luz del candelabro de bronce encontré al hombre
Los cuervos de la mansión me advirtieron con sus graznidos
Los sellos de la corte se rompen cuando se ama demasiado
Ahora me envuelvo de nuevo en mi bata polvorienta
Y me refugio en la popularidad de mi camisa de encaje
La pluma de ave puede atestiguar mis sentimientos
Y la angustia vuelve a apretar el pecho del conde

Escrita por: