Valomerkki
Katsot olkasi yli ja jatkat
matkaa niin kauas kuin jaksat
et välitä pummaatko rahaa
teetkö itselles hyvää vai pahaa
annat aamukasteen sua pestä
et huuda:"Jumalani en kestä"
Sinä rakastit häntä niin paljon
täytit kulkurinrepulla aukon
joka mustana tietäsi nielee
tietämättä mikä se lienee
paikka jossa voit huulia koskee
saamatta lyöntiä vasten poskee
valomerkki ja viimeinen kalja
ei täytä ruusut kohtalon maljaa
valomerkki ja portsari viittoo
tietäsi ulospäin
Kysyt itseltäs missä mä olen
kun törmäät nakkikioskin oveen
muistat silloin valkeaa kättä
joka vetäis sut ulos täältä
minä juoksen ja kyyneleet sulaa
tiehen joka on pelkkää mutaa
et voi pimeässä kotia löytää ja
mennä valmiiksi katettuun pöytään
siellä palavat kynttilät hiljaa
toinen odottaa kauan ja turhaan
joku antoi jo valomerkin
käskyn lähteä pimeään yksin
Señal de luz
Mirando por encima de tu hombro
y sigues tu camino tan lejos como puedas
no te importa si pides dinero prestado
si te haces bien o mal a ti mismo
dejas que el rocío de la mañana te limpie
no gritas: 'Dios mío, no aguanto'
Tú lo amabas tanto
llenaste el agujero en la mochila del vagabundo
que devora tu camino en negro
sin saber qué podría ser
un lugar donde puedes tocar los labios
sin recibir un golpe en la mejilla
señal de luz y la última cerveza
no llenan las rosas en el cáliz del destino
señal de luz y el portero te hace señas
para salir hacia afuera
Te preguntas dónde estoy
cuando chocas contra la puerta del puesto de salchichas
recuerdas entonces una mano blanca
que te sacaría de aquí
yo corro y las lágrimas se derriten
en un camino lleno de barro
no puedes encontrar tu hogar en la oscuridad
y llegar a una mesa ya puesta
allí las velas arden en silencio
otro espera mucho y en vano
alguien ya dio la señal de luz
la orden de ir solo hacia la oscuridad