Akuro no Oka
あの場所で出会ったね 今ではもう何もできないけれど
Ano basho de deatta ne imadewa mou nanimo dekinai keredo
この街で出会ったね 今ではもう誰も愛せないけれど
kono machi de deatta ne imadewa mou daremo aisenai keredo
君は今 あの丘で 二人で見た この空を見つめてる
Kimi wa ima ano oka de futari de mita kono sora wo mitsumeteru
僕は今 この空で 二人でいた あの丘を見つめて
boku wa ima kono sorade futari de ita ano oka wo mitsumete
枯れる花 あの頃のように もう一度だけでいい 綺麗に咲きたくて
Kareru hana ano koro noyouni mou ichido dakede ii kirei ni sakitakute
この夜に 心も理想も 闇に溶けむ せめて今夜だけでも
kono yoru ni kokoro mo risou mo yami ni tokemu semete konya dakedemo
君のそばで
kimi no soba de
あの場所で 君と出会い すべては始まる 今では何もできない
Ano basho de kimi to deai subete wa hajimaru imadewa nanimo dekinai
この街で 君と出会い 今では誰も愛せない 君と二人で
kono machi de kimi to deai imadewa daremo aisenai kimi to futari de
また、またあの丘へ
mata, mata ano oka e
枯れる花 あの頃のように もう一度だけでいい 綺麗に咲きたくて
Kareru hana ano koro noyouni mou ichido dakede ii kirei ni sakitakute
この夜に 心も理想も 闇に溶けむ せめて今夜だけでも
kono yoru ni kokoro mo risou mo yami ni tokemu semete konya dakedemo
繋いでた指が 解けて 深く沈みゆく 僕 最後に見た君を
Tsunaideta yubi ga hodokete fukaku shizu miyuku boku saigo ni mita kimi wo
愛してた 叶わない夢【アクロ】の丘で 待つ君と眠りたくて
aishiteta kanawanai yume [AKURO] no oka de matsu kimi to nemuritakute
覚めない夢
samenai yume
過去は二度と戻らないけれど 生まれ変わり 君を探すから
Kako wa nidoto modoranai keredo umare kawari kimi wo sagasu kara
その時まで 僕を待っていて けれど今は あの丘にはもう
sono toki made boku wo matteite keredo ima wa ano oka ni wa mou
De Heuvel van de Donkere Nacht
We ontmoetten elkaar op die plek, nu kan ik niets meer doen
We ontmoetten elkaar in deze stad, nu kan ik niemand meer liefhebben
Jij kijkt nu naar de lucht die we samen op die heuvel zagen
Ik kijk nu naar die heuvel waar we samen waren
Verdorde bloemen, net als toen, één keer nog, ik wil mooi bloeien
In deze nacht, mijn hart en idealen, smelten in de duisternis, als het maar vanavond is
Bij jou in de buurt
Op die plek ontmoette ik jou, alles begon, nu kan ik niets meer doen
In deze stad ontmoette ik jou, nu kan ik niemand meer liefhebben, samen met jou
We gaan weer, weer naar die heuvel
Verdorde bloemen, net als toen, één keer nog, ik wil mooi bloeien
In deze nacht, mijn hart en idealen, smelten in de duisternis, als het maar vanavond is
Onze verbonden vingers raken los, ik zink diep weg, ik zie jou voor het laatst
Ik hield van je, op de heuvel van de onbereikbare dromen, ik wil slapen met jou
In een droom die niet eindigt
Het verleden komt nooit meer terug, maar ik zal opnieuw geboren worden en jou zoeken
Tot die tijd, wacht op mij, maar nu is er niets meer op die heuvel.