Garden
愛し始めたあの日から僕は変わり始めた
Aishi hajimeta ano hi kara boku wa kawari hajimeta
あなただけを見つめられたらいいと
anata dake wo mitsumeraretara ii to
あなたはいつもあの庭で寂しそうに佇み
anata wa itsumo ano niwa de sabishi sou ni tatazumi
散ってゆく花だけを見つめていた
chitte yuku hana dake wo mitsumeteita
届かない願いは切なく心に傷をつけた
Todokanai negai wa setsunaku kokoro ni kizu wo tsuketa
目の前に塞がった現実だけが僕を今もずっと
me no mae ni fusagatta genjitsu dake ga boku wo ima mo zutto
悩ませた店帰る空気だけが今の僕を
nayamaseta mise kaeru kukki dake ga ima no boku wo
忘れないように
wasurenai you ni
GARDEN いつの日かは出会えると願った
GARDEN itsu no hi ka wa deaeru to negatta
GARDEN 過ぎゆくこの季節の彼でいつまでも
GARDEN sugi yuku kono kisetsu no kana de itsumademo
枯れてゆく悲しい花は幾千の夜を見た
Karete yuku kanashii hana wa ikusen no yoru wo mita
SEPHIA色に映したあなたの姿
SEPHIA iro ni utsushita anata no sugata
忘れたい 忘れたくない 無重な気持ちさえも
Wasuretai wasuretakunai mujuun na kimochi sae mo
ねじ伏せた僕がそこにただ一人立ち尽くした
nejifuseta boku ga soko ni tada hitori-tachi tsukushita
寂しい庭行きだけが景色を色付けたけれど
sabishi geni yuki dake ga keshiki wo iro zuketa keredo
今もずっと忘れないように
ima mo zutto wasurenai you ni
忘れたい 忘れたくない 無重な気持ちさえも
Wasuretai wasuretakunai mujuun na kimochi sae mo
ねじ伏せた僕がそこにただ一人立ち尽くした
nejifuseta boku ga soko ni tada hitori-tachi tsukushita
時が過ぎるのは早く現実から消えてゆく思い出を
toki ga sugiru no wa hayaku genjitsu kara kiete yuku omoide wo
忘れないように
wasurenai you ni
GARDEN いつの日かは出会えると願った
GARDEN itsu no hi ka wa deaeru to negatta
GARDEN 過ぎゆくこの季節の彼でいつまでも
GARDEN sugi yuku kono kisetsu no kana de itsumademo
あなたさえも
anata sae mo
見えなくなる
mienakunaru
心中... 残して
kokoro naka... nokoshite
Tuin
Vanaf de dag dat ik begon te houden, begon ik te veranderen
Ik wou dat ik alleen naar jou kon kijken
Jij stond altijd daar in die tuin, zo eenzaam en stil
Kijkend naar de bloemen die verwelken
Onbereikbare wensen snijden in mijn hart, zo pijnlijk
De realiteit die voor me staat, blijft me nog steeds
Kwellen, de lucht van de winkel die me nu omringt
Zodat ik het niet vergeet
TUIN, ik hoopte dat we elkaar ooit zouden ontmoeten
TUIN, in deze voorbijgaande seizoenen, voor altijd
De treurige bloemen die verwelken, hebben duizenden nachten gezien
Jouw beeld weerspiegeld in sepia
Ik wil het vergeten, maar wil het ook niet vergeten, zelfs die zware gevoelens
Ik stond daar gewoon, alleen, onderdrukt door mezelf
De eenzame tuin gaf kleur aan het landschap, maar
Ik wil het nog steeds niet vergeten
Ik wil het vergeten, maar wil het ook niet vergeten, zelfs die zware gevoelens
Ik stond daar gewoon, alleen, onderdrukt door mezelf
De tijd gaat snel, herinneringen vervagen uit de realiteit
Zodat ik het niet vergeet
TUIN, ik hoopte dat we elkaar ooit zouden ontmoeten
TUIN, in deze voorbijgaande seizoenen, voor altijd
Zelfs jij
Wordt onzichtbaar
In mijn hart... achtergelaten