Um Bem Dum Cavaquim
Agóra ke nos memória ja disvanasê na tenpe
Agóra ke ten más siléns ke nen na kel tenpe de vérs
Agóra ku N t'oiá nos dos pa frénte d'amor
Agóra N ta podê dzê-be dondê ku N ben, ken mi é
Agóra ke nos memória ja disvanasê na tenpe
Agóra ke ten más siléns ke nen na kel tenpe de vérs
Agóra ku N t'oiá nos dos pa frénte d'amor
Agóra N ta podê dzê-be dondê ku N ben, ken mi é
N ben des vénte de Sonsente
Ke tude rabulís i armunia dun viulon latin
N ben dun kavakin
Solóde na note de morabéza pa nóva oróra na Mindel
N ben des vénte de Sonsente
Ke tude rabulís i armunia dun viulon latin
N ben dun kavakin
Solóde na note de morabéza pa nóva oróra na Mindel
A! góra N podê
N podê dzê-be, dondê ku N ben i ken mi é
A! góra no ben pasa un note de morabéza na Mindel
A! góra N podê
N podê dzê-be, dondê ku N ben i ken mi é
A! góra no ben pasa un note de morabéza na Mindel
N nasê di sodade i amor
Bóxe di nha Monte Kara, nos patron, poezia i kalor
N kriá na Mindel
Térra sábe di Nhordes fazê un dia de fésta la na séu
N nasê di sodade i amor
Bóxe di nha Monte Kara, nos patron, poezia i kalor
N kriá na Mindel
Térra sábe di Nhordes fazê un dia de fésta la na séu
A! góra N podê
N podê dzê-be, dondê ku N ben i ken mi é
A! góra no ben pasa un note de morabéza na Mindel
A! góra N podê
N podê dzê-be, dondê ku N ben i ken mi é
A! góra no ben pasa un note de morabéza na Mindel
Agóra, otróra, kazóra, k'é morabéza na Mindel
No ba, no ba
Auróra, tudóra é óra de morabéza na Mindel
É góra
Agóra, otróra (No ba Mindel, no ba Sonsente)
Kazóra, k'é morabéza na Mindel
Bo ta pasa sábe
Auróra, tudóra é óra de morabéza na Mindel
Un Bien de Cavaquinho
Ahora que nuestra memoria ya se desvanece en el tiempo
Ahora que hay más silencios que en aquel tiempo de versos
Ahora que no te veo a los dos frente al amor
Ahora puedo decir de dónde vengo, quién soy
Ahora que nuestra memoria ya se desvanece en el tiempo
Ahora que hay más silencios que en aquel tiempo de versos
Ahora que no te veo a los dos frente al amor
Ahora puedo decir de dónde vengo, quién soy
Vengo del viento de Sonsente
Que todo rabule y armonía de un violín latino
Vengo de un cavaquinho
Solo en la nota de morabeza para nueva aurora en Mindel
Vengo del viento de Sonsente
Que todo rabule y armonía de un violín latino
Vengo de un cavaquinho
Solo en la nota de morabeza para nueva aurora en Mindel
¡Ah! ahora puedo
Puedo decir de dónde vengo y quién soy
¡Ah! ahora no pasa una nota de morabeza en Mindel
¡Ah! ahora puedo
Puedo decir de dónde vengo y quién soy
¡Ah! ahora no pasa una nota de morabeza en Mindel
Nací de soledad y amor
Voz de mi Monte Kara, nuestro patrón, poesía y calor
Nací en Mindel
Tierra sabe de Nordes hacer un día de fiesta allá en su
Nací de soledad y amor
Voz de mi Monte Kara, nuestro patrón, poesía y calor
Nací en Mindel
Tierra sabe de Nordes hacer un día de fiesta allá en su
¡Ah! ahora puedo
Puedo decir de dónde vengo y quién soy
¡Ah! ahora no pasa una nota de morabeza en Mindel
¡Ah! ahora puedo
Puedo decir de dónde vengo y quién soy
¡Ah! ahora no pasa una nota de morabeza en Mindel
Ahora, otra vez, kazora, que es morabeza en Mindel
No va, no va
Aurora, toda hora es hora de morabeza en Mindel
Es ahora
Ahora, otra vez (No va Mindel, no va Sonsente)
Kazora, que es morabeza en Mindel
Tú pasas sabe
Aurora, toda hora es hora de morabeza en Mindel