Stih na asfaltu
Da mi je jos jedared proci Ilicom
Pa da becarac nasvrljam cirilicom
Tesko da bi drugi mogli resiti taj hijeroglif,
Al bi Neko znao da sam tu
Cipelice jedne bele zastale bi i prevele
Stih na asfaltu
Jednom cu u baladu da se prerusim
U refren sto se Tamo jos zapevusi
Pa da minem Starom Vlaskom
Da joj kosu sklonim daskom
I za uglom hitro zamaknem
Da pred nosom strasnog Bana, kao senka Petra Pana
Kapu namaknem
Preko krova i mansarde, osamucen daljinama
Da ostavim struk lavande medu njenim haljinama
Lagano se bore nanose Malo sta je jos po starom
Al okice moje sokice madijaju istim zarom
Ladica djindjuva po nebu prosuta
U jesen vetar primi miris Bosuta
Isprva mi nije nista al vec posle par gemista
Dopre izdaleka lagan prim
Pracen tercom suvog lisca s jednog hrasta kraj Belisca,
Stidljivo, sasvim
Sto sam joj kog vraga dao belu ruzu samoniklu
Sto li sam je povezao onaj krug na mom biciklu
Lagano se bore nanose Malo sta je jos po starom
Al okice moje sokice maðijaju istim zarom
Verso en el asfalto
Si pudiera pasar una vez más por la calle
Para rayar con cirílico en el coche
Difícil que otros puedan descifrar ese jeroglífico,
Pero alguien sabría que estoy aquí
Un par de zapatitos blancos se detendrían y traducirían
El verso en el asfalto
Una vez me disfrazaré de balada
En el estribillo que aún se canta allá
Para pasar por la Vieja Vlaska
Para apartarle el pelo con una tabla
Y esconderme rápidamente en la esquina
Para burlar al temible Bana, como la sombra de Peter Pan
Inclinando el sombrero
Sobre el techo y el desván, mareado por las distancias
Dejaré un ramillete de lavanda entre sus vestidos
Poco a poco se desvanecen las huellas
Pero mis ojitos brillan con la misma pasión
Una caja de jengibre esparcida por el cielo
En otoño el viento captura el olor de Bosuta
Al principio no es nada, pero después de un par de tragos
Llega suavemente desde lejos un rumor
Acompañado por el crujir de las hojas secas de un roble cerca de Belisca,
Tímido, completamente
¿Por qué demonios le di una rosa blanca silvestre?
¿Por qué uní aquel círculo en mi bicicleta?
Poco a poco se desvanecen las huellas
Pero mis ojitos brillan con la misma pasión