Eleonora
Na bogojavljensku noæ...
Peku se kesteni, lome se pogaèe, a venac smokava i praporci se pokaèe
U prednjoj sobi moga baæe... To je veæ navike moæ
Bez slova poziva, društvo se sastalo pod istom ikonom,
Za crnim švapskim astalom što pamti svadbe i daæe
Redak sam gost u starom kraju...
Al' znam šta misle, i u snu
I oni mene kanda znaju... Jer èak ni pripiti ni da mi pomenu nju
Èudna je zverèica strast...
Od one ljubavi, zbog glupe svaðice...
U buri æutanja potonule su laðice
I minus na kraju salda?
Dal' grom odabira hrast?
Ili se to pak hrsat munjama nametne?
Za to baš nemam reèi bog zna kako pametne...
To je ta sudbina, valjda?
Bila je moja zlatna šansa... A tek sam naèeo svoj krug
Moj mali verni Sanèo Pansa... Moja ljubavnica...
Saborac... I moj najbolji drug...
Oni ne prièaju o njoj... A ja se ne raspitkivam
Ukrstim politru i noæ... I tu i tamo na taj krst se prikivam
Veæ me i Dunav pretièe... Moja me senka spotièe
Al' ništa mi se ne tièe... I malo šta me pomera i dotièe
Sem, možda, nje?
Kad ðavo precepi špil...
Sve krene naopaka, svale se vanglice, zadrema kum,
I nešto nisu ove "london štanglice"
Ko kadgod, u doba slavna?
Pogrešno uklopljen stil...
Kinesko posuðe, salvete heklane,
Model iz izloga a cipele od preklane
No, rizling sve to poravna
Veæ me Dunav pretièe... Veæ me senka spotièe
Ništa me se ne tièe... Ništa me se ne dotièe
Eleonora
En la noche de la Epifanía...
Los castañas se están asando, los panes se rompen, y la corona de higos y banderas se despliega
En la sala delantera de la casa de mi padre... Es una costumbre ya
Sin una invitación formal, la compañía se reúne bajo el mismo ícono,
En la mesa negra de estilo suizo que recuerda bodas y donaciones
Soy un invitado raro en este viejo lugar...
Pero sé lo que piensan, incluso en sueños
Y ellos parecen conocerme... Porque ni siquiera los borrachos mencionan su nombre
La pasión es una extraña bestia...
A causa de ese amor, por una estúpida pelea...
En la tormenta del silencio, los barcos se hunden
¿Y un saldo negativo al final?
¿Acaso el trueno elige el roble?
¿O es que simplemente se impone con rayos y centellas?
Para eso no tengo palabras, solo Dios sabe qué inteligentes...
Esa es la supuesta suerte, ¿verdad?
Ella fue mi oportunidad dorada... Apenas había comenzado mi círculo
Mi pequeño y fiel Sancho Panza... Mi amante...
Compañero... Y mi mejor amigo...
Ellos no hablan de ella... Y yo no pregunto
Cruzo la poltrona y la noche... Y de vez en cuando me clavo en esa cruz
Ya el Danubio me adelanta... Mi sombra me tropieza
Pero nada me importa... Y poco me conmueve o afecta
Excepto, quizás, ella?
Cuando el diablo baraja las cartas...
Todo se vuelve del revés, se caen los vasos, el padrino se queda dormido,
Y algo anda mal con estas 'barritas de Londres'
Como en los viejos tiempos gloriosos?
Un estilo mal combinado...
Vajilla china, servilletas de ganchillo,
Un modelo de escaparate y zapatos de segunda mano
Pero el vino Riesling arregla todo eso
Ya el Danubio me adelanta... Mi sombra me tropieza
Nada me importa... Nada me afecta