395px

Auf halbem Weg

Djordje Balasevic

Na pola puta

Hej, mnoge vatre sam lozio,
i mnoge vode zamutio
nošen sreæom i zlom.

I da znaš, tri sam banke potrošio,
a da nisam ni slutio,
da sve to tek prohuji s vihorom,

jednom za uvek...

Hej, gde su sad oni klikeri,
trešnje sa periferije,
sveske iz šestog b?

Gde su sad svi gimnazijski šminkeri,
prve studentske ferije
i èežnjiva pisma iz armije?

I vidiš veæ sam tu, na pola puta - sve je dim!
I fotografije od vremena izbledele.
I vidiš veæ sam tu, na pola puta, sad mi trebaš ti,
budi vodiè moj kroz mutne predele.

Hej, èudne staze do uspeha,
èvrsta vera u drugove,
sve je to varljiva stvar.

I sad, ako postoji uteha,
ja nisam praštao dugove
i svakom sam vratio isto bar.

I vidiš vec sam tu, na pola puta...

Hej, sada znam gde sam grešio
i gde sam, na žalost, bio gad,
a gde, na žalost, ne.

I da znaš, sve sam rebuse rešio,
ali ipak se ponekad
još zaletim na vetrenjaèe.

I vidiš veæ sam tu, na pola puta...

Auf halbem Weg

Hey, viele Feuer habe ich entfacht,
und viele Gewässer aufgewühlt,
getragen von Glück und Pech.

Und du sollst wissen, ich habe drei Banken ausgegeben,
ohne auch nur zu ahnen,
dass all das nur mit dem Wind verweht.

Einmal für immer...

Hey, wo sind jetzt die ganzen Murmeln,
Kirschen aus der Peripherie,
Hefte aus der sechsten Klasse?

Wo sind jetzt all die Gymnasiasten,
erste Studentenferien
und die sehnsüchtigen Briefe aus der Armee?

Und sieh, ich bin schon hier, auf halbem Weg - alles ist Rauch!
Und die Fotos aus der Zeit sind verblasst.
Und sieh, ich bin schon hier, auf halbem Weg, jetzt brauchst du mich,
sei mein Führer durch trübe Gefilde.

Hey, seltsame Wege zum Erfolg,
feste Glauben an Freunde,
all das ist eine trügerische Sache.

Und jetzt, wenn es Trost gibt,
habe ich keine Schulden vergeben
und jedem habe ich das Gleiche zurückgegeben.

Und sieh, ich bin schon hier, auf halbem Weg...

Hey, jetzt weiß ich, wo ich Fehler gemacht habe
und wo ich, leider, ein Mistkerl war,
und wo, leider, nicht.

Und du sollst wissen, ich habe alle Rätsel gelöst,
aber manchmal
stoße ich immer noch auf Windmühlen.

Und sieh, ich bin schon hier, auf halbem Weg...