O, kako tuznih ljubavi ima
Profesor Lukic sa cetvrtog sprata,
je ziveo prilicno sam.
A decu je ucio ljubavne pesme,
sonete i sta ti ja znam.
O kako tuznih ljubavi ima,
bas nesto razmsljam:
njegova zena, Lukic Milena, s drugim je otisla.
O kako tuznih ljubavi ima,
ovaj svet je ispunjen njima,
sve vise sumnjam da neko sretno i voli jos.
A gospoda Jula je radila goblen
i subotom igrala tac.
Od muza joj ostalo par zutih slika,
oficirska kapa i mac.
O kako tuznih ljubavi ima,
bas nesto razmisljam:
porucnik Bata, iz prvog rata, nije se vratio.
O kako tuznih ljubavi ima,
ovaj svet je ispunjen njima,
sve vise sumnjam da neko sretno i voli jos.
Pisu romane, pesme, novele,
o tome kako ljubav uvek nadje put.
Znam neke sive, tuzne hotele
i neke prazne sobe gde je uvek onaj strasni mir.
O kako tuznih ljubavi ima, bas nesto razmisljam...
Andelija Prokic je cekala princa
i njegovu carobnu moc,
da joj otplati kredit,
da joj napravi klinca,
da je voli do kasno u noc.
O kako tuznih ljubavi ima,
bas nesto razmisljam:
njen suprug Bane, noci i dane,
nije se treznio.
O kako tuznih ljubavi ima,
ovaj svet je ispunjen njima,
sve vise sumnjam da neko sretno i voli jos.
A kad se jednom, u dva i deset,
vratio kuci zeljan ljubavi i sna,
nasao pismo, pao u nesvest,
zena mu s Lukicem iz prve strofe pobegla u noc.
O kako tuznih ljubavi ima, bas nesto razmisljam...
Oh, cuántos amores tristes hay
Profesor Lukic del cuarto piso,
vivía bastante solo.
Enseñaba a los niños poemas de amor,
sonetos y qué sé yo.
Oh, cuántos amores tristes hay,
estoy pensando en algo:
su esposa, Milena Lukic, se fue con otro.
Oh, cuántos amores tristes hay,
este mundo está lleno de ellos,
cada vez dudo más que alguien sea feliz y ame todavía.
La señora Jula bordaba gobelinos
y los sábados jugaba al tute.
De su esposo le quedaron algunas fotos amarillas,
una gorra de oficial y una espada.
Oh, cuántos amores tristes hay,
estoy pensando en algo:
el teniente Bata, de la primera guerra, no regresó.
Oh, cuántos amores tristes hay,
este mundo está lleno de ellos,
cada vez dudo más que alguien sea feliz y ame todavía.
Escriben novelas, poemas, novelas cortas,
sobre cómo el amor siempre encuentra su camino.
Conozco algunos hoteles grises y tristes
y algunas habitaciones vacías donde siempre reina ese terrible silencio.
Oh, cuántos amores tristes hay, estoy pensando en algo...
Andelija Prokic esperaba a su príncipe
y su poder mágico,
para pagarle la deuda,
hacerle un hijo,
amorarla hasta tarde en la noche.
Oh, cuántos amores tristes hay,
estoy pensando en algo:
su esposo Bane, noches y días,
no se desintoxicaba.
Oh, cuántos amores tristes hay,
este mundo está lleno de ellos,
cada vez dudo más que alguien sea feliz y ame todavía.
Y una vez, a las dos y diez,
volvió a casa anhelando amor y sueño,
encontró una carta, se desmayó,
su esposa se había escapado con Lukic de la primera estrofa en la noche.
Oh, cuántos amores tristes hay, estoy pensando en algo...