Sevdalinka
Štagod noæas da zapevam vuæiæe na sevdalinku...
Usnuo sam èobanicu uplakanu u šljiviku...
Grom udari... Planu seno... Rasturi se stado njeno...
Zaplete se dim na uvojku... Reèe da se zove Bosna...
Èudno ime za devojku?
Nekom Drina teèe desno... Nekom Drina lijevo teèe...
Sve da teèe u dubinu... Na dve pole svet da seèe...
Znam tajni gaz, moje lane... Most se pruži gde ja stanem...
Sve da vuku me konji vrani... Nema meni jedne strane dok si ti na drugoj strani...
Osta ovaj stari kompas u grudima... A po polju nikli zabrani...
Crne senke što se gnezde u ljudima nadleæu me kao gavrani...
Nekada sam putovao po mjesecu... Kroz vilajet pun hajduèije...
A sada me oèi ljudske plaše više nego vuèije...
Stoputa su prijatelji u molitvi pomenuti...
Dal æe mi se radovati? Ili glavu okrenuti?
Šta slagati? Šta im kasti? Svet ne možeš pesmom spasti...
Njine brige me i noæas brinu
Dok se spremam na put kuæi... Na put kuæi...U tuðinu...
Svetom smo se rasipali ko ðerdani... Nosili nas nebom æilimi...
Da li su to stvarno bili bolji dani, ili smo to bolji bili mi?
Nekad smo se bratimili po pogledu... Sluteæi da isto sanjamo...
I bogu je prosto bilo krstimo l' se ili klanjamo...
Sevdalinka
Štagod noæas da zapevam vuæiæe na sevdalinku...
Usnuo sam èobanicu uplakanu u šljiviku...
Grom udari... Planu seno... Rasturi se stado njeno...
Zaplete se dim na uvojku... Reèe que se llama Bosnia...
¿Extraño nombre para una chica?
Algunos ven el río Drina a la derecha... Otros ven el río Drina a la izquierda...
Todo fluye hacia lo profundo... Cortando el mundo en dos polos...
Conozco el misterioso paso, mi cierva... El puente se extiende donde me detengo...
Aunque los caballos negros me arrastren... No tengo un solo lado mientras estés al otro lado...
Este viejo compás permanece en mi pecho... Y en el campo brotan prohibiciones...
Las sombras negras que anidan en la gente me rodean como cuervos...
Antes viajaba por la luna... A través de un vilayato lleno de bandidos...
Ahora los ojos humanos me asustan más que los de los lobos...
Cien veces se mencionan amigos en la oración...
¿Se alegrarán por mí? ¿O apartarán la mirada?
¿Qué mentir? ¿Qué decirles? No puedes salvar al mundo con una canción...
Sus preocupaciones me preocupan incluso de noche
Mientras me preparo para el camino a casa... Al camino a casa... En la lejanía...
Nos dispersamos por el mundo como cuentas... Llevados por el cielo como alfombras...
¿Realmente fueron mejores días, o éramos nosotros mejores?
Solíamos hermanarnos con una mirada... Presintiendo que soñábamos lo mismo...
Y a Dios simplemente le resultaba fácil decidir si nos bautizábamos o rezábamos...