Ik Weet Het Nog Precies
Ik weet het nog precies hoe ze me vonden
Die avond liggend in de keuken aan het gas
Als ik er nog aan denk wat een paniek dat was
En toen ik bijkwam dacht ik, weer mislukt, zonde
En ik zag al die gezichten om me heen
De kinderen huilden en toen kreeg ik bijna spijt
Ik dacht, hoe kon je, maar nu zijn ze me toch kwijt
De psychiater zei, een rustkuur nu meteen
O eerst kwam er nog een zuster dag en nacht
Die altijd heel toegeeflijk met me praatte
Maar ze hield me wel voortdurend in de gaten
Zoals een van wie je steeds iets engs verwacht
En toen heb ik dan uiteindelijk toegegeven
Want ik kon mijn eigen angsten niet meer aan
En in dat huis wordt daar van alles aan gedaan
Ik ben al zo ver dat ik weer wil blijven leven
Want ik dacht, ook iedereen rent maar door dat leven heen
En niemand komt er ooit aan denken toe
Ik moet voor allemaal gaan denken
Want ik heb hier alle tijd
En mijn man en mijn kinderen zijn gewoon te moe
En als ze eenmaal in de week bij me komen
Dan zeg ik, je moet vaak wandelen in het bos
En goed met je handen voelen aan het mos
Want over tien jaar zijn er enkel plastic bomen
En aan het einde van de regenboog ligt nog altijd goud
En als je zonlicht in je jas naait heb je het nooit koud
En dan zeggen ze alleen, heus het komt allemaal terecht
En ik zie ze denken, het gaat erg slecht
En toen ik laatst tegen mijn man zei dat de zee
Hem meer vertellen kon dan twaalf professoren
Omdat je daarin alle waarheden kunt horen
Nam ie de keer daarop een bijbel voor me mee
En toen ik zei dat ik die zelf al had bedacht
Toen ie ie zonder iets te zeggen weggelopen
Hun bezoeken zijn verminderd maar soms, voel ik 's nachts
De tranen over mijn wangen lopen
Recuerdo Perfectamente
Recuerdo perfectamente cómo me encontraron
Esa noche, tirado en la cocina junto al gas
Cuando pienso en ello, qué pánico fue
Y cuando desperté, pensé, otra vez fallé, qué desperdicio
Y vi todas esas caras a mi alrededor
Los niños lloraban y casi me arrepentí
Pensé, ¿cómo pudiste?, pero ahora me han perdido de todos modos
El psiquiatra dijo, una cura de reposo ahora mismo
Al principio vino una enfermera día y noche
Que siempre me hablaba con mucha indulgencia
Pero siempre me vigilaba
Como si esperara algo aterrador de mí
Y finalmente cedí
Porque ya no podía lidiar con mis propios miedos
Y en esa casa hacen de todo
Estoy tan cerca de querer seguir viviendo
Porque pensé, todos siguen corriendo por la vida
Y nadie realmente se detiene a pensar
Tengo que pensar por todos
Porque aquí tengo todo el tiempo
Y mi esposo y mis hijos están simplemente demasiado cansados
Y cuando vienen una vez a la semana
Les digo, debes caminar mucho en el bosque
Y tocar el musgo con tus manos
Porque en diez años solo habrá árboles de plástico
Y al final del arcoíris siempre hay oro
Y si coses luz solar en tu abrigo, nunca tendrás frío
Y solo dicen, en serio, todo saldrá bien
Y los veo pensar, va muy mal
Y cuando le dije a mi esposo que el mar
Podía decirle más que doce profesores
Porque en él puedes escuchar todas las verdades
La próxima vez trajo una biblia para mí
Y cuando le dije que ya lo había pensado
Se fue sin decir nada
Sus visitas han disminuido pero a veces, siento por las noches
Las lágrimas correr por mis mejillas