Kinereth
Aan de voet van de berg, aan de rand van een beek
Zit een meisje alleen, een geheim in haar hart
De Jordaan glinstert voort, de Chermon zegt geen woord
Slechts de stilte vertelt waar zij wacht op met smart
Je hoort de wateren van de Jordaan
Hij fluistert haar naam in een vliedende traan
Kinereth, Kinereth, Kinereth
De wind zingt voor jou, de wind zingt voor jou
Het zonlicht weerspiegelt je zorgen
Maar verbleekt in het avondrood
En de tijd gaat voorbij, en de uren gaan voort
En de avond roept triest: kom terug, keer op keer
En dan keert zij weerom, en zij huilt in de wind
En haar tranen, die vormen een golf in het meer
Op een dag was ik daar, aan de voet van de berg
Aan de rand van de beek, in de dauw van de dag
De rivier stroomde voort, de Chermon was besneeuwd
En haar tranen nog steeds niet verruild voor een lach
Maar onder het water weerspiegelt een wens
Van de mythe Kinereth, de hoop van de mens
Kinereth
Al pie de la montaña, en la orilla de un arroyo
Una chica sola está, un secreto en su corazón
El Jordán brilla adelante, el Hermón no dice palabra
Solo el silencio cuenta dónde espera con anhelo
Escuchas las aguas del Jordán
Él susurra su nombre en una lágrima fugaz
Kinereth, Kinereth, Kinereth
El viento canta para ti, el viento canta para ti
La luz del sol refleja tus preocupaciones
Pero palidece en el crepúsculo
Y el tiempo pasa, y las horas avanzan
Y la noche llama triste: vuelve, una y otra vez
Y entonces ella regresa, y llora en el viento
Y sus lágrimas forman una ola en el lago
Un día estuve allí, al pie de la montaña
En la orilla del arroyo, en el rocío del día
El río seguía fluyendo, el Hermón estaba nevado
Y sus lágrimas aún no cambiaban por una sonrisa
Pero bajo el agua refleja un deseo
De la leyenda Kinereth, la esperanza de la humanidad