Letting Go
Wars
No, I can’t win them all
Oh my darling
What are we fighting for?
Stolen
By a love that is forced
Like an ocean
I was washed to the shore
You call out
Like echoes in the storm
They fade
Into the great unknown
High hopes
It’s like I’m too afraid to come down
And then I start to feel
The walls as they crumble and fall
And the darkness that I know
Has a spark and a glow
Now I’m reaching out with arms
That are learning to grow
And I’m finally letting go
Far from the world that I made
I keep running from the lies
That would drive me insane
I was always holding on
To the anger and pain
But I’m finally letting go
Days
I’ve been locked in my thoughts
I keep swimming
Against waves of support
Darling
I don’t know where you’ve gone
But my shoulders
Now they’re steady and strong
And then I start to feel
The walls as they crumble and fall
And the darkness that I know
Has a spark and a glow
Now I’m reaching out with arms
That are learning to grow
And I’m finally letting go
Far from the world that I made
I keep running from the lies
That would drive me insane
I was always holding on
To the anger and pain
But I’m finally letting go
Now, I’m finally letting go
Now, I’m finally letting go
You call out
Like echoes in the storm
They fade
Into the great unknown
High hopes
It’s like I’m too afraid to come down
And then I start to feel
The walls as they crumble and fall
And the darkness that I know
Has a spark and a glow
Now I’m reaching out with arms
That are learning to grow
And I’m finally letting go
Far from the world that I made
I keep running from the lies
That would drive me insane
I was always holding on
To the pain and the shame
But I’m finally letting go
I’m finally letting go
I’m finally letting go
Now, I’m finally letting go
Loslaten
Oorlogen
Nee, ik kan ze niet allemaal winnen
Oh mijn liefste
Waar vechten we voor?
Gestolen
Door een liefde die gedwongen is
Als een oceaan
Werd ik naar de kust gewassen
Je roept
Als echo's in de storm
Ze vervagen
In het grote onbekende
Hoge verwachtingen
Het is alsof ik te bang ben om naar beneden te komen
En dan begin ik te voelen
De muren terwijl ze instorten en vallen
En de duisternis die ik ken
Heeft een vonk en een gloed
Nu reik ik uit met armen
Die leren te groeien
En ik laat eindelijk los
Ver weg van de wereld die ik maakte
Blijf ik rennen van de leugens
Die me gek zouden maken
Ik hield altijd vast
Aan de woede en pijn
Maar ik laat eindelijk los
Dagen
Ik ben opgesloten in mijn gedachten
Ik blijf zwemmen
Tegen golven van steun
Liefste
Ik weet niet waar je heen bent gegaan
Maar mijn schouders
Zijn nu stevig en sterk
En dan begin ik te voelen
De muren terwijl ze instorten en vallen
En de duisternis die ik ken
Heeft een vonk en een gloed
Nu reik ik uit met armen
Die leren te groeien
En ik laat eindelijk los
Ver weg van de wereld die ik maakte
Blijf ik rennen van de leugens
Die me gek zouden maken
Ik hield altijd vast
Aan de woede en pijn
Maar ik laat eindelijk los
Nu laat ik eindelijk los
Nu laat ik eindelijk los
Je roept
Als echo's in de storm
Ze vervagen
In het grote onbekende
Hoge verwachtingen
Het is alsof ik te bang ben om naar beneden te komen
En dan begin ik te voelen
De muren terwijl ze instorten en vallen
En de duisternis die ik ken
Heeft een vonk en een gloed
Nu reik ik uit met armen
Die leren te groeien
En ik laat eindelijk los
Ver weg van de wereld die ik maakte
Blijf ik rennen van de leugens
Die me gek zouden maken
Ik hield altijd vast
Aan de pijn en de schaamte
Maar ik laat eindelijk los
Ik laat eindelijk los
Ik laat eindelijk los
Nu laat ik eindelijk los