Sen Vardın (feat. Tejay)
Bir günümde sen vardın yine sancılarla ağıt yaktım!
Bu günümde yalnızım rabbim yalanlara kandım ben...
Bir şarkı yaptım dostum oldu arkasından ağlayandım,
Ve bulandım duygularla arkasından kalbe kilidi bağlayandım.
Anlatılmaz bir gecemde karanlık gökyüzüm var,
Evde romantik bir hava dışarda aç yatan var.
Söz veripte tutamadın mı geçmişe dönenmi kaldı,
Yas tutuldu bak bu günde hislerim viramı aldı.
Göz kapaklarım kapandı iflas etti en sonunda,
Bende mutlu olmak istedim senin güzerdabında.
Yazdığım yanık bi sayfa dünüme baktım çoktan öldüm,
Beş paralık sevgi için yalandan mum yakıldı.
Kalbe giden boş çekerdi oltaya keder takıldı,
Yalnızım be sevgilim doğrularki baş koyardı.
Havlu attım ben başında 20 yaş sıkıntı oldu,
Vurgun oldu bende öldüm tepemde sorgu çoktu.
Bende öldüm gün başında kefende sargı boğdu.
Yattığım dakika sahte mutluluk benimle oldu...
Bir günümde sen vardın yine sancılarla ağıt yaktım!
Bu günümde yalnızım rabbim yalanlara kandım ben...
Mezar taşında bir isim ve karşısında ben varım,
Yağmurumda can doğar ve rüya isimli bir kanım.
Bırakmamıştım hayatımı intiharım sıkıntım oldu,
İlaçlarımsa bir kenarda gözlerimse kapkaraydı.
Yaşama hevesi kaçmış satırların bir bedeli vardı oysa,
Oysa bir hiç uğrunaydı bir tutam bir gözyaşı.
Ağlatırdı kimimizi bazı akşamlar olurdu,
İntiharda son bulurdu gecemin en karanlığında.
Soluk soluk ben izle baktım ağlattığımı zati vardı,
Utandığım günler oldu kimi zamanda pişmanlıklar...
Hayri alamet değildi oysa bugünde kalleşim.
Sade sen olurdu şarkılarda son bulurdu;
Sade sen olurdun hislerimde şarkılarda son bulurdu.
Bir ezan okundu kaybolan bir melekti oysa o...
Uzak diyarların da hakimiydi duygularla başbaşaydım,
Şarkın oldum söyledim seni...
Bir günümde sen vardın yine sancılarla ağıt yaktım!
Bu günümde yalnızım rabbim yalanlara kandım ben...
Ezanlar okunurken baş ucumda kimse yoktu,
Şehit er mezarda ve analar ağlıyordu.
Tabutumda kan ve vücudumda mermilerle,
Gene bir asker kör mermiye şehit oldu.
Kankalarım yok yanımda şimdi ben de yalnızım;
Yanlız kaldım i̇stanbul'da şimdi tek başımayım.
Kardeşler askerde buralar yalnız çekilmiyor,
Hazan ve hüzün çöktü geceme yazsın kalbimde...
Söz yazamaz oldum kalemler tükendi artık,
İstanbul üsküdar bekler oldu yolunuzu.
Beklemeler zor ve sabırlarsa tükeniyor,
Yüce rabbim yardım et buralar çekilmiyor.
Şarkılarda haykırılan isimleriniz vardı,
Yeni bir gün daha başladı ama bitmiyordu.
Olmadı böyle kanka yalnızlık çekilmiyordu,
Gözlerimden akan o yaş değil kan damlıyordu...
Bir günümde sen vardın yine sancılarla ağıt yaktım!
Bu günümde yalnızım rabbim yalanlara kandım ben...
İhanet etti kahpe kalbe darbe vurdu durdu,
Sordu, kimin suçuydu bugüne dünde koydu.
Oydu katledildi tertemiz bir duygu,
Vurgu sorgular sualsiz oldu dondu.
Ve cevabı tanrı koydu bende bekledim emekledim,
Yarını gözledim ve oysa ezberim çölde dilberim...
Geçmişimde gözlerim sözlerinde düğümlerim.
Mahremim hayatta kaldı izlerim,
Silindi geçti gitti kurşun oldu beyni yoklayan,
Korkmayan bu genç adam kan revan içinde kaldı.
Can çıkar ve damarına morfin attı insan,
Yağmur oldu yağdı geceme belki 3 haziran.
Harbe davet et şeytanın seninle vur geç,
Süzgeç altı kalpler gözyaşınla zulmet.
Meleklerini katlet sonra sende seyret,
Ve hayret et birde farket ben yokum bitch...
Bir günümde sen vardın yine sancılarla ağıt yaktım!
Bu günümde yalnızım rabbim yalanlara kandım ben...
Jij Was Er (feat. Tejay)
Eén dag was jij er weer, ik zong een klaaglied vol pijn!
Vandaag ben ik alleen, Heer, ik viel voor leugens, dat was mijn schijn...
Ik maakte een nummer, een vriend werd ik, ik huilde erachteraan,
En ik raakte verward door gevoelens, ik sloot mijn hart op, zo gedaan.
Onbeschrijfelijk is de nacht, mijn hemel is zo donker,
Thuis is er romantiek, buiten ligt iemand hongerig en somber.
Heb je je belofte niet gehouden, is er niets meer van het verleden?
Rouw is er, kijk, vandaag zijn mijn gevoelens in de reden.
Mijn oogleden sloten, uiteindelijk faalde ik,
Ik wilde gelukkig zijn, maar jij was de weg die ik niet vind.
Ik schreef een brandend blad, keek terug, ik was al dood,
Voor een liefde van vijf cent werd er een valse kaars aangestoken, zo groot.
De weg naar het hart was leeg, de pijn bleef haken,
Ik ben alleen, oh mijn lief, dat zou je echt moeten maken.
Ik gaf op, op mijn twintigste, het was een zware tijd,
Ik werd geraakt, ik stierf, boven mijn hoofd was er veel strijd.
Ik stierf ook, aan het begin van de dag, de lijkwade verstikte me,
In het moment dat ik lag, was de valse blijdschap met mij, zo vrij...
Eén dag was jij er weer, ik zong een klaaglied vol pijn!
Vandaag ben ik alleen, Heer, ik viel voor leugens, dat was mijn schijn...
Op de grafsteen staat een naam en tegenover mij ben ik,
In mijn regen herboren, en een droom is mijn bloed, zo diep.
Ik had mijn leven niet opgegeven, mijn zelfmoord was mijn last,
De medicijnen lagen aan de kant, mijn ogen waren zwart, zo vast.
De levenslust was weg, de regels hadden een prijs, dat was het,
Het was voor niets, voor een traan, zo klein, zo net.
Sommigen van ons zouden huilen, sommige avonden waren zo zwaar,
Zelfmoord zou het eindigen in de donkerste nacht, zo klaar.
Ik keek ademloos, zag dat ik anderen deed huilen, zo waar,
Er waren dagen van schaamte, soms vol spijt, zo raar...
Het was geen goed teken, ook vandaag, oh verrader.
Jij was het enige in de nummers, dat eindigde zo,
Jij was het enige in mijn gevoelens, dat eindigde zo.
Een ezan klonk, het was een verloren engel, zo waar...
In verre landen was ik alleen met mijn gevoelens, zo klaar,
Ik werd jouw lied, ik zong jou, zo waar...
Eén dag was jij er weer, ik zong een klaaglied vol pijn!
Vandaag ben ik alleen, Heer, ik viel voor leugens, dat was mijn schijn...
Toen de ezans klonken, was er niemand aan mijn zijde,
De gesneuvelde soldaat in het graf, moeders huilden in de strijd.
In mijn kist was er bloed en in mijn lichaam de kogels, zo hard,
Weer werd een soldaat gedood door een blinde kogel, zo kwaad.
Mijn vrienden zijn er niet, nu ben ik ook alleen;
Ik ben alleen in Istanbul, nu ben ik helemaal alleen.
Broers zijn in het leger, hier is het niet te doen,
Herfst en verdriet zijn neergedaald, schrijf het in mijn hart, zo zoet...
Ik kan geen woorden meer schrijven, de pennen zijn op, zo waar,
Istanbul, Üsküdar, wacht op je komst, zo klaar.
Wachten is moeilijk en geduld raakt op, zo waar,
Heilige Heer, help me, hier is het niet te doen, zo zwaar.
In de nummers werden jullie namen geschreeuwd, zo waar,
Een nieuwe dag begon, maar het eindigde niet, zo raar.
Dit kan niet zo doorgaan, maat, de eenzaamheid is te zwaar,
De tranen die uit mijn ogen komen, zijn geen water, maar bloed, zo klaar...
Eén dag was jij er weer, ik zong een klaaglied vol pijn!
Vandaag ben ik alleen, Heer, ik viel voor leugens, dat was mijn schijn...
Verraadde de vuile hart, sloeg en stopte, zo waar,
Vroeg, wie was de schuldige, vandaag en gisteren, zo klaar.
Het was de moord op een puur gevoel, zo waar,
De nadruk op vragen werd zonder vragen bevroren, zo raar.
En God gaf het antwoord, ik wachtte, ik kroop, zo waar,
Ik keek naar de toekomst, en mijn geheugen was in de woestijn, zo klaar...
In mijn verleden waren mijn ogen, in mijn woorden knopen, zo waar.
Mijn geheimen bleven leven, mijn sporen, zo waar,
Het werd gewist, het ging voorbij, het werd een kogel die de hersenen raakte, zo waar,
Deze jonge man, die niet bang was, bleef in bloed en tranen, zo waar.
Het leven verlaat en de morfine werd in de ader gegooid, zo waar,
Het regende in mijn nacht, misschien 3 juni, zo waar.
Nodig de oorlog uit, de duivel, sla met je, zo waar,
Onder de zeef, harten met je tranen, zo zwaar.
Slacht je engelen, kijk dan ook, zo waar,
En verbaas je, en besef dat ik er niet ben, bitch...
Eén dag was jij er weer, ik zong een klaaglied vol pijn!
Vandaag ben ik alleen, Heer, ik viel voor leugens, dat was mijn schijn...