Nooit Verhuisd
Hoe zijn mensen toch in staat
Om te blijven, al hun jaren
In precies dezelfde straat
Waar ze ook al kinderen waren
Steeds dezelfde buurvrouw staat
Uit hetzelfde raam te staren
Nooit verhuisd, nooit verhuisd
Heel hun lange mensenleven
Op dezelfde plaats gebleven
En geen enkele keer verhuisd
Langzaam, langzaam wordt men oud
Niet bereisder dan de bomen
En steeds meer waar men om rouwt
Want de dood is langsgekomen
Zoveel stemmen, diep vertrouwd
Worden nooit meer hier vernomen
Binnenplaatsje, keukendeur
En de keukendeur gaat open
Bijna is daar vaders geur
Bijna hoor je hem weer lopen
Altijd stelt het weer teleur
Ook al viel er niets te hopen
Nooit verhuisd, nooit verhuisd
Heel hun lange mensenleven
Op dezelfde plaats gebleven
En geen enkele keer verhuisd
Geen enkele keer verhuisd
Nergens is de kindertijd
Zo ver weg en zo verloren
Als waar iemand indertijd
Jong was, kind was, werd geboren
En waar de afwezigheid
Van de doden is te horen
Nunca nos mudamos
¿Cómo es que la gente puede
Permanecer, todos sus años
En la misma calle exacta
Donde también fueron niños
La misma vecina siempre
Mirando por la misma ventana
Nunca nos mudamos, nunca nos mudamos
Toda su larga vida de personas
Permaneciendo en el mismo lugar
Y nunca se han mudado
Poco a poco, poco a poco se envejece
No más viajero que los árboles
Y cada vez más se lamenta
Porque la muerte ha pasado por aquí
Tantas voces, profundamente familiares
Nunca más se escucharán aquí
Patio interior, puerta de la cocina
Y la puerta de la cocina se abre
Casi está el olor de papá
Casi lo escuchas caminar de nuevo
Siempre termina decepcionando
Aunque no hubiera nada que esperar
Nunca nos mudamos, nunca nos mudamos
Toda su larga vida de personas
Permaneciendo en el mismo lugar
Y nunca se han mudado
Nunca se han mudado
En ningún lugar la infancia
Está tan lejos y tan perdida
Como donde alguien en su momento
Era joven, era niño, nació
Y donde se escucha
La ausencia de los muertos