Vaarwel jongens
Jaer was een filmster en die droeg uitheemse pakken
Bijvoorbeeld jakken
Van Don Kozakken
En tal van vrouwen werden zedelijke wrakken
Zodra heur blikken aan zijn haren bleven plakken
Dus kon hij zwelgen in genotten en gemakken
Zoals cognakken
En feestgebakken
Hetgeen tenslotte zijn gezondheid wel moest knakken
Om nog te zwijgen van de ethica
Hij heette Valentino
Was algemeen gezien, oo-
K al had hij sympathie no-
Pens wufte tralala
Die placht hij bot te vieren
Bij Arabieren
Op hinnekende dieren
Met nachtvermaak daarna
Hij speelde geen Moliere
Maar wel Monsieur Beaucaire
En bij de filmpremiere
Riep men luidkeels: Hoera!
Ik vind hem om te zoenen!
Aldus millioenen
In Labrador en Loenen
En ten Westen van Chang-sha
Ruim anderhalve generatie nu geleden
Was men tevreden
Tot diep in Zweden
Als Valentino over 't filmdoek kwam gegleden
Om aan een vrouwspersoon zijn aandacht te besteden
Door moralisten worden dergelijke zeden
Misschien met reden
Verwoed bestreden
En naar verhouding, zegt men, is de jeugd van heden
Niet zo onschuldig als vanillevla
Tja ja...
Adiós chicos
Hubo una estrella de cine que vestía trajes exóticos
Por ejemplo, chaquetas
De los Cosacos de Don
Y muchas mujeres se convertían en desastres morales
Tan pronto como sus miradas se quedaban pegadas a su cabello
Así que podía deleitarse en placeres y comodidades
Como coñacs
Y pasteles de fiesta
Lo que finalmente debilitó su salud
Por no mencionar la ética
Se llamaba Valentino
Era ampliamente visto, oh-
Aunque tenía simpatía no-
Pensaba en frivolidades
Que solía celebrar bruscamente
Con árabes
Montando animales relinchantes
Con entretenimiento nocturno después
No interpretó a Molière
Pero sí a Monsieur Beaucaire
Y en el estreno de la película
La gente gritaba: ¡Hurra!
¡Lo encuentro para comérselo a besos!
Así lo pensaban millones
En Labrador y Loenen
Y al oeste de Chang-sha
Hace más de una generación y media
La gente estaba satisfecha
Hasta en Suecia
Cuando Valentino se deslizaba por la pantalla
Para prestar atención a una mujer
Por moralistas, tales costumbres
Quizás con razón
Eran ferozmente combatidas
Y en proporción, se dice, la juventud de hoy
No es tan inocente como la crema de vainilla
Sí, sí...