Eenzaamheid
Van de ontelbare vogels
Die men in een gemeentepark ziet
Is waarschijnlijk de meest geheimzinnige
De gemeenteparkiet
Onder een wijdblauwe hemel
Of gemenlijk wolkenfloers
Vliegt hij iedere dag plichtmatig
Zijn gemeenteparcours
Vlieg zuidwaarts, gevederde vriend
Wees niet langer een willoze client
Van de Plantsoenendienst
In een ander, een milder klimaat
Worden klieren vroeg of laat
Toch het endocrienst
Boven de dierentuin zwevend
Hoort hij de laatste gil
Van een juffrouw die verscheurd wordt
Door een kaaimandril
Op de secretarie neergestreken
Wil hij de kans wel benutten
Om te luisteren naar het gekeuvel
Van de gemeentetutten
Vlieg oostwaarts, gemeenteparkiet
Vlieg heen naar dat verre verschiet
Waar niemand paden harkt
En zing dan, gemeenteparkiet
Zing luidkeels een liederlijk lied
Waar mijn hart in farct
Hij ziet met zijn scherpe blik
Hoe een prijsbewuste moeder
Vier flinke babies krijgt
Uit een zakje babypoeder
Hij ziet vogelvrije vrouwen
Ontkleed tot de laatste pluis
Gevangen in vertrekken
Van een gemeen tehuis
Vlieg heen, o gemeenteparkiet
Naar dat ene serene gebied
Waar niemand bomen snoeit
Wees een zingende satelliet
Die eenzaam en tijdloos geniet
En de grondverf oeit
Deze vogel heeft geen warmte
Geen diepte, geen groente, geen halte
Alleen zijn frappante gemeente
Verleent hem gestalte
Eens zal hij voorgoed verdwijnen
Dan verlaat hij zijn aardse nest
Voor de stille, onaantastbare ruimte
Waar zelfs geen kunstmaan dorkest
Vlieg heen dan, o vogel, vlieg heen
Vind een leegte voor jou alleen
Waar niemand een bloem begiet
In mijn innigste dromen klinkt
Voor altijd je sombere stempelinkt
Gemeenteparkiet
Soledad
De entre los innumerables pájaros
Que se ven en un parque municipal
Probablemente el más misterioso
Es el perico municipal
Bajo un cielo azul ancho
O un velo de nubes común
Vuela todos los días de manera rutinaria
Su recorrido municipal
Vuela hacia el sur, amigo emplumado
No seas más un cliente sin voluntad
Del Departamento de Parques
En otro clima, más suave
Las glándulas tarde o temprano
Aún se activarán
Sobre el zoológico flotando
Escucha el último grito
De una señorita desgarrada
Por un mandril caimán
Aterrizando en la oficina
Quiere aprovechar la oportunidad
De escuchar el chisme
De las señoras municipales
Vuela hacia el este, perico municipal
Vuela hacia ese horizonte lejano
Donde nadie rastrilla senderos
Y luego canta, perico municipal
Canta a todo pulmón una canción lasciva
Donde mi corazón se desgarra
Con su aguda mirada ve
Cómo una madre ahorrativa
Tiene cuatro robustos bebés
De un paquete de talco para bebés
Ve a mujeres sin protección
Desnudas hasta el último pelusa
Atrapadas en las habitaciones
De un hogar común
Vuela lejos, oh perico municipal
Hacia esa zona serena
Donde nadie poda árboles
Sé un satélite cantante
Que disfruta solitario y atemporal
Y pinta la imprimación
Este pájaro no tiene calor
Profundidad, verdor, ni parada
Solo su notable municipio
Le da forma
Algún día desaparecerá para siempre
Entonces dejará su nido terrenal
Por el silencioso e intocable espacio
Donde ni siquiera una nave espacial orquesta
Vuela entonces, oh pájaro, vuela
Encuentra un vacío solo para ti
Donde nadie riega una flor
En mis sueños más íntimos
Tu sombrío canto resonará por siempre
Perico municipal