Ananas
Het was avond in Vera Cruz en de stad was tot rust gekomen
En de stemmen klonken niet luider dan fluisteren in de bomen
In het duister geurde en bloeide een lichte melancholie
En de lucht was vol van herinnering en van oude dromen
Elke zeestad heeft zo haar eigen onzingbare melodie
Overdag, wanneer ze aan 't werk is, een bruisende symfonie
Maar des nachts een vage muziek met het ruisen der zee als bas
In een onvergetelijk lied van geluk en van nostalgie
Het was avond in Vera Cruz en we zaten op een terras
Ach, je zei niet veel en je staarde hoofdzakelijk naar je glas
Ik begreep de wending die onze verstandhouding had genomen
En ik voelde ook het verlangen dat ik in je ogen las
Mocht u zich nog afvragen wat dat precies voor verlangen was
Dan kan ik u een ding vertellen, het was niet naar ananas
Ananas
Ananas
Ananas
Ananas
Nu kom
Voor deze bijzondere gelegenheid nog vier stuks extra
Ananas
Ananas
Ananas
Ananas
Piña
Era de noche en Veracruz y la ciudad se había calmado
Y las voces no sonaban más fuerte que susurros en los árboles
En la oscuridad olía y florecía una ligera melancolía
Y el aire estaba lleno de recuerdos y viejos sueños
Cada ciudad costera tiene su propia melodía insondable
Durante el día, cuando está trabajando, una sinfonía bulliciosa
Pero por la noche una música vaga con el susurro del mar como bajo
En una canción inolvidable de felicidad y nostalgia
Era de noche en Veracruz y estábamos sentados en una terraza
Oh, no dijiste mucho y principalmente mirabas tu vaso
Entendí el giro que nuestra relación había tomado
Y también sentí el deseo que vi en tus ojos
Si aún se pregunta qué era exactamente ese deseo
Puedo decirle una cosa, no era por piña
Piña
Piña
Piña
Piña
Ahora venga
Para esta ocasión especial, cuatro piezas extra
Piña
Piña
Piña
Piña