Johannes de Doper
De tijd is aangebroken om een woord te wijden
Aan de geschonden reputatie van Herodes Antipas
Die een hele tijd geleden koning van Judea was
Een bloeiend rijkje aan de Middellandse Zee
U moet bedenken dat hij ernstig had te lijden
Van de Romeinse overheersing en zijn vrouw Herodias
Farizeeen, Sadduceeen, hoge bloeddruk, ischias
En de ideeen van zijn dochter Salome
't Is toch kras, kras, kras
Zei Herodes Antipas
Van mijn dochter Salome
't Is weer heel, heel, heel
Helemaal niet rationeel
Van je een, twee, drie
En die ideeen leiden vaak tot handelingen
De ene keer was zij vermomd als de markies van Carabas
Even later zat ze weer met pacifisten in het gras
Het was een duidelijk geval van pubertijd
Haar moeder ergerde zich zeer aan deze dingen
Daar moet een eind aan komen, zei ze tot Herodes Antipas
Moet je nou weer zien die jas, ze loopt erbij als een pias
En dat komt allemaal door jouw toegeeflijkheid
Antipas, pas, pas
Sprak zijn vrouw Herodias
Heus ze moet, moet, moet
Beter worden opgevoed
Want dat kind, kind, kind
Doet maar wat ze lollig vindt
Van je een, twee, drie
Kan ik het helpen zei de zwaar beproefde vader
Ze is nu eenmaal artistiek en niet de beste van de klas
En ze kan zich ook gedragen als een echte wildebras
Maar waar het goed voor blijken kan dat weet je nooit
Ik heb geen zin, aldus verklaarde hij zich nader
Een predikatie aan te heffen over elke wissewas
En il faut, zoals de Fransen zeggen, que jeunesse se passe
Hoe wil je anders dat zo'n meisje zich ontplooit
En hij las, las, las
Een regeringspaperas
En hij ging, ging, ging
Naar een spoedvergadering
En hij dacht, dacht, dacht
Niet meer aan zijn nageslacht
Van je een, twee, drie
Ze kon hem spoedig die ontplooiing laten blijken
Op zijn verjaardag danste Salome met zwoele tangopas
En in meer en meer ontklede toestand rond op het terras
Het was het klapstuk van het druk bezochte feest
De gasten wisten niet meer hoe ze moesten kijken
Terwijl haar moeder was vertrokken met een pijnlijke grimas
Maar haar vader Antipas, die niet haar echte vader was
Verklaarde dat het zeer opwindend was geweest
En al ras, ras, ras
Riep hij om de huishoudkas
En hij zag, zag, zag
Dat er niet veel geld in lag
Dus hij zei, zei, zei
Haal de staatskas er maar bij
Van je een, twee, drie
Toen mocht de danseres een mooi cadeautje vragen
En om het goed te maken consulteerde zij Herodias
Deze zei: vraag om een hoofd, zoiets komt altijd wel van pas
Ik weet nog iemand die er eentje missen kan
Wat een sensatie toen het binnen werd gedragen
Met een garnering van olijven, sla en schijfjes ananas
Een takje peterselie en snufje sassafras
De mensen spreken er nog altijd schande van
Wel, dat was, was, was
Dan Herodes Antipas
Sterk verguisd, guisd, guisd
Maar vooral erin geluisd
Met dat hoofd, hoofd, hoofd
Want een hoofd is toch beloofd
Van je een, twee, drie
Jean le Baptiste
Le moment est venu de parler
De la réputation ternie d'Hérode Antipas
Qui était roi de Judée il y a longtemps
Un petit royaume florissant au bord de la Méditerranée
Il faut comprendre qu'il souffrait beaucoup
De la domination romaine et de sa femme Hérodiade
Pharisiens, sadducéens, hypertension, sciatique
Et les idées de sa fille Salomé
C'est quand même fou, fou, fou
Disait Hérode Antipas
À ma fille Salomé
C'est vraiment très, très, très
Pas du tout rationnel
Un, deux, trois
Et ces idées mènent souvent à des actes
Une fois, elle était déguisée en marquis de Carabas
Un peu plus tard, elle était avec des pacifistes dans l'herbe
C'était un cas évident de puberté
Sa mère était très agacée par ces choses
Il faut que ça cesse, dit-elle à Hérode Antipas
Regarde cette veste, elle a l'air d'une folle
Et tout ça, c'est à cause de ta complaisance
Antipas, pas, pas
Disait sa femme Hérodiade
Vraiment, elle doit, doit, doit
Être mieux éduquée
Car cet enfant, enfant, enfant
Fait juste ce qui lui plaît
Un, deux, trois
Que puis-je y faire, dit le père éprouvé
Elle est artistique et pas la meilleure de la classe
Et elle peut se comporter comme une vraie sauvage
Mais on ne sait jamais où ça peut mener
Je n'ai pas envie, déclara-t-il ensuite
De prêcher sur chaque broutille
Et il faut, comme disent les Français, que jeunesse se passe
Comment veux-tu qu'une fille s'épanouisse
Et il lisait, lisait, lisait
Un document gouvernemental
Et il allait, allait, allait
À une réunion urgente
Et il pensait, pensait, pensait
À sa descendance
Un, deux, trois
Elle pouvait bientôt lui montrer cet épanouissement
Pour son anniversaire, Salomé dansait avec des pas de tango sensuels
Et dans un état de plus en plus dénudé sur la terrasse
C'était le clou de la fête très fréquentée
Les invités ne savaient plus où regarder
Tandis que sa mère était partie avec une grimace douloureuse
Mais son père Antipas, qui n'était pas son vrai père
Déclara que c'était très excitant
Et bientôt, bientôt, bientôt
Il appela la caisse de la maison
Et il vit, vit, vit
Qu'il n'y avait pas beaucoup d'argent
Alors il dit, dit, dit
Amenez la caisse de l'État
Un, deux, trois
Alors la danseuse pouvait demander un beau cadeau
Et pour arranger les choses, elle consulta Hérodiade
Elle dit : demande une tête, ça peut toujours servir
Je connais quelqu'un qui pourrait en manquer une
Quelle sensation quand elle fut apportée
Avec une garniture d'olives, de salade et d'ananas
Une branche de persil et une pincée de sassafras
Les gens en parlent encore avec dégoût
Eh bien, c'était, c'était, c'était
Alors Hérode Antipas
Fortement vilipendé, vilipendé, vilipendé
Mais surtout piégé
Avec cette tête, tête, tête
Car une tête est bien promise
Un, deux, trois