De wandaad
Er woonde eens een wisselwachter in het Woeste Woud
Die nauwelijks voorzien kon in zijn levensonderhoud
Zijn dagen werden doorgebracht in wrevel en verdriet:
Hij wachtte en hij wachtte, maar de wissels kwamen niet
Zijn vrouw was weg, die had zich bij de arbeidsbeurs gemeld
Daar had men haar als pofferkraamverzorgster aangesteld
Ze stuurde weleens poffers, maar die waren weken oud
Tot woede van de wisselwachter in het Woeste Woud
Het jongste kind was puber en zijn voornaam luidde Huub
Hij trok de aandacht door zijn onophoudelijk gepuub
Hij puubde in de koffie en hij puubde in de schuur
Hij puubde in het jachtseizoen vaak langer dan een uur
Zijn zuster daarentegen was op koper zeer verzot:
Op koperdraad, op kopergeld, op ketel, schaal en pot
Geen wonder dat ze met een koperkoper was getrouwd
En op een woensdag weggetrokken uit het Woeste Woud
Op zeek'ren ochtend zat de wisselwachter zeer bedrukt
Te kauwen op een poffer die maar matig was gelukt
Maar Hubert kon men welgemoed zien puben voor het raam
De vogels kwinkeleerden en het weer was aangenaam
Daar kwam een wisselloper, met een zwaar valies bevracht
Meneer, zo riep hij zwetend uit, hier heeft u op gewacht!
Ik heb dit prachtig stuk speciaal voor u hierheen gesjouwd
In weerwil van de wilde wolven in het Woeste Woud
De wisselloper haalde toen een wissel voor de dag
Daar is het schatje, zei hij met een groezelige lach
Van koper, ziet u wel? Van koper, smaakvol en solied!
Ja, zei de wachter, maar die bloedvlek, die bevalt me niet
Ook geef ik niet om koper, maar mijn dochter des te meer
Hier heeft u haar adres, probeert u daar maar eens een keer
De koper las het briefje en zijn vingers werden koud
En woordeloos verdween hij in de wirwar van het woud
De wandaad
Il y avait une fois un aiguilleur dans la Forêt Sauvage
Qui peinait à subvenir à ses besoins, c'était pas un cadeau
Ses journées se passaient dans la colère et le chagrin :
Il attendait et attendait, mais les aiguillages n'arrivaient pas
Sa femme était partie, elle s'était inscrite à l'agence pour l'emploi
Là-bas, on l'avait engagée comme aide pour les petits boulots
Elle envoyait parfois des colis, mais ils étaient vieux de plusieurs semaines
Au grand désespoir de l'aiguilleur dans la Forêt Sauvage
Le plus jeune enfant était un ado et s'appelait Huub
Il attirait l'attention par son éternel bruit de succion
Il suçait dans le café et il suçait dans le hangar
Il suçait pendant la saison de chasse souvent plus d'une heure
Sa sœur, en revanche, était folle de cuivre :
Du fil de cuivre, de la monnaie de cuivre, de la casserole, du plat et du pot
Pas étonnant qu'elle se soit mariée à un marchand de cuivre
Et qu'un mercredi, elle ait quitté la Forêt Sauvage
Un matin brumeux, l'aiguilleur était très abattu
Mâchant un colis qui n'était pas vraiment réussi
Mais Hubert, on pouvait le voir joyeusement sucer devant la fenêtre
Les oiseaux gazouillaient et le temps était agréable
Alors arriva un livreur, chargé d'une lourde valise
Monsieur, cria-t-il en sueur, voici ce que vous attendiez !
J'ai traîné ce magnifique morceau spécialement pour vous ici
Malgré les loups sauvages dans la Forêt Sauvage
Le livreur sortit alors un aiguillage de son sac
Voici le petit bijou, dit-il avec un sourire crasseux
En cuivre, vous voyez ? En cuivre, élégant et solide !
Oui, dit l'aiguilleur, mais cette tache de sang, ça me plaît pas
Je me fous du cuivre, mais ma fille, elle, ça l'intéresse bien plus
Voici son adresse, essayez donc une fois d'y aller
Le marchand de cuivre lut le mot et ses doigts devinrent froids
Et sans un mot, il disparut dans le fouillis de la forêt