Harde smart
Er stond een klein eenvoudig huisje, daar aan de stille waterkant
Het oude moedertje nam zuchtend haar breiwerk in de zwakke hand
Zij breidde wenend een hansopje voor 't brave kindje aan heur zij
Zij tuurde bevend in het wiegje en peinsde daar weemoedig bij
Welke smart is zo hard
Als de smart die het hart van een moeder benart
Ach, hoe wreed is mijn leed
Want ik weet met een kreet dat men mij hier vergeet
Dus ik tuur in het vuur
En ik gluur om het uur naar de klok aan de muur
Ja, ik ween hier alleen
Iedereen ging gemeen van mij heen
Mijn oudste zoon viel van een molen, de tweede werd matroos op zee
Hij raakte in een felle stormwind, de golven brachten hem weer mee
Mijn dochter doet in lichte zeden, zij schonk het leven aan dit kind
En Willem is een oude schooier, hij strompelt maar door weer en wind
Toen keek zij naar de oude leunstoel en greep zij een vergeeld portret
Haar man lag op het stille kerkhof, haar trouwe hond was opgezet
Zij snikte in haar omslagdoekje en sprak: "Ik heb nu niemand meer
Behalve dan dit kleine ventje, zo zacht en lief en rein en teer"
Maar plots en eensklaps klonk daarbuiten haar naam in een gebroken stem
Zij tuurde door het grijze venster, daar stond haar arme zoon Willem
Toen brak haar moederhart van vreugde, de zoon sprong schreiend in de sloot
De zuigeling bleef eenzaam achter, en weldra was het ventje dood
Ach, hoe blij werken wij
Aan de bijdragerij tot de volkspoezei
Want men ziet dat subiet
Bij zo'n lied vol verdriet ieder tranen vergiet
En u raadt, inderdaad
Dat de plaat vroeg of laat bij de tophitten staat
Dus hoezee, ral dal dee
En ole voor de NVGD
Dolor intenso
Había una pequeña y sencilla casa, allí en la tranquila orilla del agua
La anciana madre tomó su labor de tejer con la débil mano suspirando
Tejió llorando un mameluco para el niño valiente a su lado
Miraba temblorosa en la cuna y pensaba melancólicamente
Qué dolor es tan intenso
Como el dolor que oprime el corazón de una madre
Oh, qué cruel es mi sufrimiento
Porque sé con un grito que aquí me olvidan
Así que miro al fuego
Y acecho la hora en el reloj de la pared
Sí, lloro aquí sola
Todos se fueron cruelmente de mí
Mi hijo mayor cayó de un molino, el segundo se hizo marinero en el mar
Se vio envuelto en un fuerte viento de tormenta, las olas lo trajeron de vuelta
Mi hija se dedica a la vida licenciosa, dio a luz a este niño
Y Willem es un viejo mendigo, cojea por el viento y el frío
Entonces miró hacia el viejo sillón y tomó un retrato amarillento
Su esposo yacía en el tranquilo cementerio, su fiel perro estaba disecado
Ella sollozaba en su chal y dijo: "Ahora no tengo a nadie más
Excepto este pequeño niño, tan suave y dulce y puro"
Pero de repente sonó afuera su nombre en una voz quebrada
Miró por la ventana gris, allí estaba su pobre hijo Willem
Entonces su corazón de madre se rompió de alegría, el hijo saltó llorando al canal
El bebé quedó solo atrás, y pronto el niño estaba muerto
Oh, qué felices trabajamos
En la contribución a la poesía popular
Porque se ve que de inmediato
Con una canción tan llena de tristeza, todos derraman lágrimas
Y usted adivina, en efecto
Que el disco tarde o temprano estará en los éxitos principales
Así que hurra, ral dal dee
Y ole por la NVGD