Op 1 na
Opa Van der Stok werd honderdtwee
En was daarom in 't nette pak gestoken
Ruim honderd jaar, je zag 't er niet aan af
Hij werd bijzonder aardig toegesproken
Maar met de drukte viel het nogal mee
Want opa Bok in 't zelfde dorp was honderddrie
Opa Van der Stok werd honderddrie
Het was wel sneu om vast te moeten stellen
Dat zijn verstand het langzaamaan begaf
Hij zat maar de bezoekers na te tellen
't Was trouwens niet zo'n grote reunie
Want hij was oud, maar opa Bok was honderdvier
Opa Van der Stok werd honderdvier
En in de mooie stoel bijeengedreven
Voor hem was deze feestdag maar een straf
Die mensen maakten allemaal zo'n leven
En foto's, en bedoening, en plezier
Hij was de held, want opa Bok lag in het graf
Opa eins nach
Opa Van der Stok wurde zweiundhundert
Und war deshalb schick angezogen
Über hundert Jahre, man sah es ihm nicht an
Er wurde besonders freundlich angesprochen
Doch mit dem Trubel hielt es sich in Grenzen
Denn Opa Bok im selben Dorf war dreiundhundert
Opa Van der Stok wurde dreiundhundert
Es war schon traurig festzustellen
Dass sein Verstand langsam nachließ
Er zählte nur die Besucher nach
Es war übrigens keine große Reunion
Denn er war alt, aber Opa Bok war vierhundert
Opa Van der Stok wurde vierhundert
Und in dem schönen Stuhl zusammengekommen
Für ihn war dieser Feiertag nur eine Strafe
Die Leute machten alle so ein Aufheben
Und Fotos, und Tamtam, und Spaß
Er war der Held, denn Opa Bok lag im Grab