Ripspique
Uren- en urenlang zit ik gebogen
Over mijn roodhouten schrijfkabinet
Urenlang staar ik met brandende ogen
Naar een vergeeld jongedamesportret
Rondom mij heen ligt de wereld in ruste
Maanlicht vermengt zich met geur van jasmijn
Zo was de nacht dat voor 't eerst ik haar kuste
Nimmer zal ik zo gelukkig meer zijn
Zij was gekleed in ripspique
In ripspique, in ripspique
In een japon van ripspique
Van bronsgroen ripspique
Waar is die hemelse zomer gebleven
Die mij met Elsa tezaam heeft gebracht
Steeds weer en steeds weer zolang ik mag leven
Welt uit mijn boezem die bittere klacht
Kon er op aarde een liefde ooit bloeien
Tederder dan tussen Elsa en mij
Kon nog iets anders mij lokken, mij boeien
Dan het verpozen met haar aan mijn zij
Zij ging gekleed in ripspique
In ripspique, in ripspique
In een japon van ripspique
Van bronsgroen ripspique
Toen zonk ik weg in de draaikolk der zinnen
Werd onze reine verknochtheid besmet
Want ik ging Elsa te heftig beminnen
Tijdens die nacht van het eerste couplet
Toen zij de bovenste knoop voelde springen
Stiet zij mijn eerloze hand van zich af
Dat was het eind van mijn lusthandelingen
Die zij mij nimmer, ach, nimmer vergaf
Zij bleef gekleed in ripspique
In ripspique, in ripspique
In een japon van ripspique
Van bronsgroen ripspique
Ripspique
Horas y horas me encuentro inclinado
Sobre mi escritorio de madera roja
Por horas miro con ojos ardientes
Un retrato amarillento de una joven
A mi alrededor el mundo está en calma
La luz de la luna se mezcla con el olor del jazmín
Así fue la noche en que la besé por primera vez
Nunca volveré a ser tan feliz
Ella vestía ripspique
Ripspique, ripspique
En un vestido de ripspique
De verde bronce ripspique
¿Dónde se fue ese verano celestial?
Que me unió a Elsa
Una y otra vez mientras viva
Brota de mi pecho esa amarga queja
¿Podría en la tierra florecer un amor
Más tierno que entre Elsa y yo?
¿Podría algo más atraerme, cautivarme
Que descansar con ella a mi lado?
Ella iba vestida de ripspique
Ripspique, ripspique
En un vestido de ripspique
De verde bronce ripspique
Entonces me hundí en el torbellino de los sentidos
Nuestra pura devoción fue mancillada
Porque amé a Elsa con demasiada intensidad
Durante esa noche del primer acto
Cuando sintió que se desabrochaba el botón superior
Ella apartó mi mano sin honor
Ese fue el fin de mis actos de lujuria
Que ella nunca, oh, nunca me perdonó
Ella siguió vestida de ripspique
Ripspique, ripspique
En un vestido de ripspique
De verde bronce ripspique