Strammer, dames!
De Amsterdammer is zo heerlijk ongedwongen
Zo'n echte gisse zelfbewuste stedeling
En overal voelt hij zich thuis als toffe jongen
In de penoze, bij protest en op de kring
Hij is zo geinig en apart en artistiek
Maar Amsterdam is een bananenrepubliek
't Is jammer als je wordt beroofd of aangereden
Maar wie verwacht nu openbare veiligheid
Men heeft hier maling aan die burgerlijke zeden
Waarvoor nou wel De Telegraaf, godbetert, pleit
Het ligt natuurlijk weer aan de regentenkliek
Maar Amsterdam is een bananenrepubliek
Ha! U roept anathema
Ga de gegevens na, en denk dan tevens na
Kijk naar de misdaad, naar verlies van mensenlevens, ja
Dank zij de vlotte invoer van narcotica
Dan wijs ik ook nog even op de burgervader
Een sympathiek bestuurder en een man van eer
Hij doet geen aanval op uw buik of halsslagader
Hij slaat geen mens om geld of kostbaarheden neer
Hij komt wel rond van twee maal honderdduizend piek
Maar Amsterdam is een bananenrepubliek
Het bruist en zindert langs de straten en de grachten
Van collectief en comite en vormingsgroep
Van de verslaafden, de verknipten, de verdachten
Van vandalisme, oud papier en hondenpoep
En Willem Breuker met z'n frisse volksmuziek
Maar Amsterdam is een bananenrepubliek
Ach! Vergun mij dat ik lach
Het is geen bolle lach, ha ha, het is geen dolle lach, hi hi
Het is een holle lach, en duurt soms wel een volle dag
Bij de gedachte aan het Amsterdams gedrag
He, wat vervelend, die goedkope retoriek
En dan nog wel met die hooghartige mimiek
Zo'n Mokum 700 was toch fijn ludiek
En zijn die grachtenpanden soms niet magnifiek
Neem anders Orlov, wat een stijl en wat een chic
Of Jurriaans als de vlees geworden rarekiek
En 't gaat toch prachtig in de Jellinek-kliniek
Maar Amsterdam is een bananenrepubliek
¡Fuerte, damas!
El amsterdamés es tan deliciosamente relajado
Un verdadero habitante de la ciudad seguro de sí mismo
Y en todas partes se siente como en casa como un chico genial
En la penumbra, en las protestas y en los círculos
Es tan divertido y diferente y artístico
Pero Ámsterdam es una república bananera
Es una lástima si te roban o te atropellan
Pero ¿quién espera seguridad pública?
Aquí les importa un bledo las costumbres burguesas
Por las cuales ahora, ¡por Dios, aboga De Telegraaf!
Claro, la culpa es de la clase gobernante
Pero Ámsterdam es una república bananera
¡Ja! Ustedes gritan anatema
Revisen los datos y luego piensen
Miren el crimen, la pérdida de vidas humanas, sí
Gracias a la rápida importación de narcóticos
Y también quiero mencionar al alcalde
Un administrador simpático y un hombre de honor
No ataca su vientre o su arteria carótida
No golpea a la gente por dinero o pertenencias
Él se las arregla con doscientos mil pavos dos veces
Pero Ámsterdam es una república bananera
Hay un bullicio y un zumbido en las calles y los canales
De colectivos, comités y grupos de formación
De los adictos, los trastornados, los sospechosos
Del vandalismo, el papel viejo y la caca de perro
Y Willem Breuker con su fresca música popular
Pero Ámsterdam es una república bananera
¡Ay! Permítanme reír
No es una risa rellena, ja ja, no es una risa loca, ji ji
Es una risa hueca, y a veces dura todo un día
Al pensar en el comportamiento de Ámsterdam
Vaya, qué molesta esa retórica barata
Y encima con esa actitud altiva
La Mokum 700 era tan divertida
Y ¿acaso esas casas a lo largo de los canales no son magníficas?
Miren a Orlov, qué estilo y qué elegancia
O a Jurriaans como la encarnación de lo extravagante
Y todo va de maravilla en la clínica Jellinek
Pero Ámsterdam es una república bananera