395px

Le Bac

Drs. P

Veerpont

Wij zijn hier aan de oever van een machtige rivier
De andere oever is daarginds, en deze hier is hier
De oever waar we niet zijn noemen wij de overkant
Die wordt dan deze kant zodra we daar zijn aangeland
En dit heet dan de overkant, onthoudt u dat dus goed
Want dat is van belang voor als u ovrsteken moet
Dat zou nog best eens kunnen, want er is hier veel verkeer
En daarom vaar ik steeds maar vice versa heen en weer

Heen en weer
Heen en weer
Heen en weer
Heen en weer

Ik breng de mensen heen, ik breng weer anderen terug
Mijn pont is als het ware ongeveer een soort van brug
En als de pont zo lang was als de breedte van de stroom
Dan kon hij blijven liggen, zei me laatste een econoom
Maar dat zou dan weer lastig zijn voor het rivierverkeer
Zodoende is de pont dus kort en gaat hij heen en weer
Dan vaart hij uit, dan legt hij aan, dan steekt hij weer van wal
En ondertussen klinkt langs berg en dan mijn hoorngeschal

En als de pont dan weer zijn weg zoekt door het ruime sop
Dan komen er werktuiglijk gedachten bij me op
Zo denk ik dikwijls over het geheim van het bestaan
En dat ik op de wereld ben om heen en weer te gaan
Wij zien hier voor ons oog een onverbiddelijke wet
Want als ik niet de veerman was dan was een ander het
En zulke overdenksels heb ik nu de hele dag
Soms met een zucht van weemoed, dan weer met een holle lach

De boot is vol

Ik zeg: de boot is vol

Stap niet in de boot
Hij is vol
Blijf aan de wal, meneer

U ziet toch dat de boot vol is
Toe nou mensen, kom toch niet in deze volle boot

Ga nou weg mensen
Dat loopt nog verkeerd af

Wees nou verstandig mensen

Le Bac

Nous sommes ici sur la rive d'une puissante rivière
L'autre rive est là-bas, et celle-ci est ici
La rive où nous ne sommes pas, nous l'appelons l'autre côté
Elle devient de ce côté dès que nous y avons accosté
Et cela s'appelle alors l'autre côté, retenez bien cela
Car c'est important si vous devez traverser
Cela pourrait bien arriver, car il y a beaucoup de circulation ici
C'est pourquoi je fais sans cesse des allers-retours

Allers-retours
Allers-retours
Allers-retours
Allers-retours

J'emmène les gens d'un côté, je ramène d'autres en retour
Mon bac est en quelque sorte une sorte de pont
Et si le bac était aussi long que la largeur du courant
Il pourrait rester là, m'a dit un économiste dernièrement
Mais cela serait compliqué pour la circulation fluviale
Ainsi, le bac est court et va d'un côté à l'autre
Il part, il accoste, puis il repart à nouveau
Et pendant ce temps, le son de mon klaxon résonne le long des montagnes

Et quand le bac cherche à nouveau son chemin à travers les eaux vastes
Des pensées me viennent naturellement à l'esprit
Je pense souvent au secret de l'existence
Et que je suis sur terre pour faire des allers-retours
Nous voyons ici devant nos yeux une loi implacable
Car si je n'étais pas le batelier, un autre le serait
Et de telles réflexions, j'en ai toute la journée
Parfois avec un soupir de mélancolie, parfois avec un rire creux

Le bateau est plein

Je dis : le bateau est plein

Ne montez pas dans le bateau
Il est plein
Restez sur la rive, monsieur

Vous voyez bien que le bateau est plein
Allez, les gens, ne montez pas dans ce bateau plein

Allez-vous-en, les gens
Ça va mal se terminer

Soyez raisonnables, les gens