Zij dwaalde eenzaam
Zij dwaalde eenzaam langs de straat
Zij had geen geld, zij wist geen raad
Zij was in lompen slechts gekleed
En haar gezicht was vol met leed
Zij klopt' vergeefs aan meen'ge deur
Heur haren waren zwart van kleur
Waarna zij wenend verder ging
Wanhopig door vertwijfeling
Zij bedeld' om een stukje brood
Omdat haar kind niet eng en nood
Daar kwam een heer, zo rijk gekleed
Zijn blik was voos, zijn lach was wreed
Hij bood haar geld en opsmuk aan
Toen is zij met hem meegegaan
Zij deed het voor haar zieken schat
Omdat het ventje zij liefhad
Toen kwam zij in een kostbaar huis
Vol slechtigheid en feestgedruis
Waaruit eens heim'lijk zij verdween
En snelde naar heur huisje heen
"Ontaarde moeder, wufte vrouw!"
Zo riep de buurt, gehuld in rouw
"Uw stervend knaapje gaf de geest!"
"Waar zijt gij al die tijd geweest?"
O, gij die luistert naar dit lied
Veracht toch deze moeder niet
Zij wierp zich slechts in zinnenroes
Omdat haar kind zij redden moest
En als gijzelf een moeder waart
Door angst en nooddruft aangestaard
Ondanks uw godsvrucht en fatsoen
Zoudt gij dan niet hetzelfde doen
Ella deambulaba sola
Ella deambulaba sola por la calle
No tenía dinero, no sabía qué hacer
Estaba vestida solo con harapos
Y su rostro estaba lleno de dolor
Ella golpeaba en vano muchas puertas
Su cabello era negro
Luego llorando siguió adelante
Desesperada por la desesperación
Ella mendigaba por un pedazo de pan
Porque su hijo no estaba bien
Llegó un hombre, tan ricamente vestido
Su mirada era maliciosa, su risa era cruel
Él le ofreció dinero y adornos
Entonces ella fue con él
Lo hizo por su preciado tesoro
Porque amaba al niño
Entonces llegó a una casa lujosa
Llena de maldad y bullicio
De la cual secretamente desapareció
Y corrió rápidamente a su humilde hogar
'Madre degenerada, mujer frívola!'
Así gritaba el vecindario, envuelto en luto
'¡Tu niño moribundo ha fallecido!'
'¿Dónde has estado todo este tiempo?'
Oh, tú que escuchas esta canción
No desprecies a esta madre
Ella solo se sumió en la locura
Porque debía salvar a su hijo
Y si tú misma fueras madre
Mirada con miedo y necesidad
A pesar de tu piedad y decencia
¿No harías lo mismo?