Che Mandu'ávo
Chemandu'ávo che vallemíre
Péina amyasãita ko purahéi
Hese che ãhóva ko'êreíre
Ha marõvénte ndahechavéi
Che ahasemírõ jepe reíma
Chemoakãsãgui Paraguay
Ha pyharérõ chepijoháva chemyãngatágui pe ñasãindy
Ko'ê mboyvévoko che apu'ãva
Ahenduségui guyra ñe'ê
Ha upe javérõ chéve ipyahúva
Okaraguáva rekovekue
Jasy osêvo chémi ajokuáma
Lindo ha Hóko, che irûmimi
Ha ha'ekuéra chéicha oikuaáva
Ku iromiéva tape vai
Upe javérõ che mba'yrúpe
Henyhêtémi mba'erepy
Ha amo hu'ãme chemirõguánte
Ág̃a ajuhúne hepy oguejy
Ha mboriahúgui, ¿mba'e ajapóta?
Ame'êháichamante ame'ê
Ha upéi hi'ári piko ajevýta
Che tapỹimíme ponandiete
Ko'ã mba'ére che mandu'árõ neipag̃uarãma che resay
Ha che buey kuéra Lindo ha Hóko mamópa oiméneanga oñeñotỹ
Te Recuerdo
Te recuerdo, mi valle
Como un canto que me abraza
En mi corazón, siempre presente
Y aunque no lo vea, no se apaga
Si me duele, aún así
Te llevo en mi Paraguay
Y al amanecer, lo que me susurra, me llena de esperanza
Desde muy temprano, mi voz se alza
Escuchando el canto de los pájaros
Y cuando llega, lo nuevo me abraza
Dando vida a mi existencia
Cuando la luna se asoma, me despierta
Lindo y Hóko, mis hermanos
Y como ellos, los que saben
El camino que es difícil
En ese momento, en mi pecho
Se siente una conexión
Y en mi corazón, solo yo
Ahora encuentro la felicidad que regresa
Y de la tristeza, ¿qué haré?
Solo daré lo que tengo
Y después, ¿acaso volveré?
En mi camino, no me detendré
Por estas cosas, al recordarte, no me olvidaré de mi esencia
Y mis amigos, Lindo y Hóko, ¿dónde estarán, se preguntan?