Eg a hazunk
A hazunk ég, talan az egész ég
De nem biztos, nem biztos semmi se még
Csinaltunk, valamit mar megcsinaltunk
De nem biztos, nem, hogy a végére jarunk
Ég, ég, ég
Fényt, fényt, fényt
Ennyi korom utan!
A felelõség persze nagy teher
S a vonat elé feküdni senki se mer
Mit kérsz tõlem? Mit varsz tõlem?
A szobam falara egy kérdõjelet véstem!
Az agyam ég, ég, ég
Fényt, fényt, fényt
Ennyi duma utan!
Lehunyom szemem és fazom
Lazlapom görbéje rég az egekig ér
Az egész ennyit ér!
Néhany hét és még néhany év
És ott leszünk ujraa legelején
Menetelünk együtt csodakra varva
Néhany hét és még néhany év
A dolgok ara, ma még néhany könnycsepp
De holnap, ha zokogunk, az is kevés lesz
Generaciónk sapkajat szemébe huzza
S minden bajat a masikra fogja
Mert fél, fél, fél
Ma még csak kér, kér, kér
Ennyi korom utan!
Lehunyom szemem és fazom
Lazlapom görbéje rég az egekig ér
Az egész ennyit ér!
Néhany hét és még néhany év
És ott leszünk ujraa legelején
Menetelünk együtt csodakra varva
Néhany hét és még néhany év
Lehunyom szemem és fazom
Lazlapom görbéje rég az egekig ér
Az egész ennyit ér!
Néhany hét és még néhany év
És ott leszünk ujraa legelején
Menetelünk együtt csodakra varva
Néhany hét és még néhany év
Néhany hét és még néhany év
Néhany hét és még néhany év
Nuestra casa arde
Nuestra casa arde, tal vez todo el cielo
Pero no seguro, nada es seguro todavía
Hicimos algo, ya hicimos algo
Pero no seguro, no, que lleguemos al final
Arde, arde, arde
Luz, luz, luz
¡Después de tantos años!
La responsabilidad, por supuesto, es una gran carga
Y nadie se atreve a acostarse delante del tren
¿Qué quieres de mí? ¿Qué esperas de mí?
¡En la pared de mi habitación grabé un signo de interrogación!
Mi mente arde, arde, arde
Luz, luz, luz
¡Después de tanta charla!
Cierro los ojos y me asusto
La curva de mi almohada llega hasta el cielo hace mucho tiempo
¡Todo esto no vale la pena!
Un par de semanas y aún unos cuantos años
Y estaremos de nuevo al principio
Marchamos juntos esperando milagros
Un par de semanas y aún unos cuantos años
El precio de las cosas, hoy aún unas cuantas lágrimas
Pero mañana, si lloramos, será insuficiente
Nuestra generación se pone la gorra en los ojos
Y echa la culpa de todos los problemas al otro
Porque tiene miedo, miedo, miedo
Hoy solo pide, pide, pide
¡Después de tantos años!
Cierro los ojos y me asusto
La curva de mi almohada llega hasta el cielo hace mucho tiempo
¡Todo esto no vale la pena!
Un par de semanas y aún unos cuantos años
Y estaremos de nuevo al principio
Marchamos juntos esperando milagros
Un par de semanas y aún unos cuantos años
Cierro los ojos y me asusto
La curva de mi almohada llega hasta el cielo hace mucho tiempo
¡Todo esto no vale la pena!
Un par de semanas y aún unos cuantos años
Y estaremos de nuevo al principio
Marchamos juntos esperando milagros
Un par de semanas y aún unos cuantos años
Un par de semanas y aún unos cuantos años
Un par de semanas y aún unos cuantos años