395px

'En el segundo andén'

Ede Staal

't Twijde perron

't Is zoaterdagoavond, 't twijde perron
Zien wichtje dij staait al te wachten
't Is boeten routkold mor van binnen is ze waarm
Ze ston der al even over achten

Tussen Hoaren en Helpman zigt e zukzulf
In 't roam van dij ol intercity
Wat spij op zien lok en hai denkt aan heur woorden
Ik raais in gedachten voak met die

Om twinteg veur negen, ja din komt ter 'n train
'n Luudspreker belkt wat berichten
Ze lopen 't perron of, de nacht is nog jong
En overal bliede gezichten

De zundag vlucht om en 't is zo weer oavend
Ze stoan op 't perron met zien baaiden
Ze kropt tegen hom aan en hai holdt zuk zo stoer
En ze schraait deur 't idee van de schaaiden

Tussen Hoaren en Helpman zigt e zukzulf
In 't roam van dij ol intercity
Wat spij op zien lok en hai denkt aan heur woorden
Ik raais in gedachten voak met die

Om tien over negen, ja din gaait ter 'n train
'n Luudspreker belkt wat berichten
Ze lopt 't perron of en rilt van de kol'
En overal zwaarde gezichten

Ze binnen al laank traauwd en ze binnen al weer schaaiden
En baaiden hebben heur aigen gedachten
En zoaterdagsoavends op 't twijde perron
Doar stoanen al weer aandern te wachten

Ik bin op miezulf en ik mout mie mor redden
Mor 'k kin der nog nait zo best tegen
't Is zoaterdagoavend en 'k loop noar 't station
En de klok het 't twinteg veur negen

Om twinteg veur negen, ja din komt ter 'n train
'n Luudspreker belkt wat berichten
Ik loop 't perron of en ril van de kol'
En overal zwaarde gezichten

'En el segundo andén'

'Es sábado por la noche, en el segundo andén
Su chica está esperando impaciente
Está helado afuera, pero por dentro está cálida
Lleva allí desde hace un rato, pasadas las ocho

Entre Hoaren y Helpman se ve a sí mismo
En el bullicio de ese viejo intercity
Con la mirada fija en su reloj y piensa en sus palabras
A menudo me pierdo en pensamientos contigo

Cerca de las nueve menos veinte, entonces llega un tren
Un altavoz anuncia algunas noticias
Se van del andén, la noche es joven
Y hay rostros felices por todas partes

El domingo vuela y pronto es de nuevo noche
Ellos están en el andén juntos
Ella se acurruca contra él y él se mantiene firme
Y ella lucha con la idea de la separación

Entre Hoaren y Helpman se ve a sí mismo
En el bullicio de ese viejo intercity
Con la mirada fija en su reloj y piensa en sus palabras
A menudo me pierdo en pensamientos contigo

A las nueve y diez, entonces se va un tren
Un altavoz anuncia algunas noticias
Ella se va del andén y tiembla de frío
Y hay rostros tristes por todas partes

Ya están casados desde hace mucho y ya se han separado
Y ambos tienen sus propios pensamientos
Y los sábados por la noche en el segundo andén
Allí están otros esperando

Estoy solo y debo arreglármelas por mi cuenta
Pero no lo llevo tan bien
Es sábado por la noche y camino hacia la estación
Y el reloj marca las nueve menos veinte

Cerca de las nueve menos veinte, entonces llega un tren
Un altavoz anuncia algunas noticias
Me voy del andén y tiemblo de frío
Y hay rostros tristes por todas partes'

Escrita por: